Muhammed b. Yahyâ, Ahmed’den, o da Ali b. Hakem’den, o da Sa‘dân’dan rivayet etti.
Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Aziz ve Celil olan Allah, kıyamet gününde mümin fakirlere, sanki onlardan özür diliyormuş gibi yönelir ve şöyle buyurur: ‘İzzetime ve celâlime yemin olsun ki sizi dünyada bana değersiz olduğunuz için fakir bırakmadım. Bugün sizin için neler yapacağımı göreceksiniz. Dünyada içinizden birine bir iyilikte bulunan veya ona yardım eden kim varsa onun elinden tutun ve onu cennete götürün.’ Bunun üzerine içlerinden biri şöyle der: ‘Rabbim! Dünya ehli dünyaları konusunda birbirleriyle yarıştılar; kadınlarla evlendiler, yumuşak elbiseler giydiler, güzel yiyecekler yediler, evlerde oturdular ve seçkin binek hayvanlarına bindiler. Bana da onlara verdiğinin benzerini ver.’ Bunun üzerine Allah şöyle buyurur: ‘Sana ve sizden her kula, dünyanın başlangıcından sonuna kadar dünya ehline verdiğimin yetmiş katını veriyorum.’”