Ali b. İbrahim, babası, İbn Ebî Umeyr, Abdülhamîd b. Ebî’l-Alâ ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Allah bir kul hakkında hayır dilediğinde onun kalbine bir nur noktası bırakır; bununla kulağını ve kalbini aydınlatır. Böylece o, sizin elinizde bulunan şeye sizden daha düşkün hale gelir. Bir kul hakkında kötülük dilediğinde ise onun kalbine siyah bir nokta bırakır; bununla kulağı ve kalbi kararır.” Sonra şu ayeti okudu: “‘Allah kimi hidayete erdirmek isterse onun göğsünü İslam’a açar; kimi de saptırmak isterse göğsünü göğe yükseliyormuş gibi dar ve sıkıntılı kılar.’” (En‘âm 125)