Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den, o Ahmed b. Muhammed b. Abdullah’tan, o Muhammed b. Sinan’dan rivayet etti. Muhammed b. Sinan dedi ki: Ebu’l-Hasan’ın yanına girdim. Bana, “Ey Muhammed, Ferec ailesinde bir olay oldu” dedi. Ben, “Ömer öldü” dedim. O, “Hamd Allah’adır” dedi; ben bunu yirmi dört kez saydım. “Ey efendim, bunun seni sevindirdiğini bilseydim, yalınayak koşarak sana gelirdim” dedim. O, “Ey Muhammed, onun Allah’ın laneti üzerine olsun, babam Muhammed b. Ali’ye ne dediğini bilmiyor musun?” dedi. Ben, “Hayır” dedim. Dedi ki: “Onunla bir konuda konuştu ve ona, ‘Sanırım sen sarhoşsun’ dedi. Babam da, ‘Allah’ım, eğer sen benim bu akşam senin için oruçlu olduğumu biliyorsan ona savaşın tadını ve esaret zilletini tattır’ dedi. Vallahi günler geçmeden malı ve sahip olduğu şeyler elinden alındı, sonra esir olarak yakalandı. İşte şimdi de öldü; Allah ona rahmet etmesin. Allah ondan intikam almıştır ve velilerine düşmanlarına karşı intikam vermeye devam eder.”