Ali b. İbrahim, Yasir’den rivayet etti.
Yasir dedi ki: Me’mun Horasan’dan Bağdat’a gitmek üzere çıktığında, Fazl Zü’r-Riyaseteyn de çıktı, biz de Ebu’l-Hasan ile birlikte çıktık. Konaklardan birinde iken Fazl b. Sehl Zü’r-Riyaseteyn’e kardeşi Hasan b. Sehl’den bir mektup geldi: “Ben yılın dönüşümüne yıldız hesabıyla baktım ve onda, senin şu şu ayda, çarşamba günü demirin sıcaklığını ve ateşin sıcaklığını tadacağını gördüm. Ben, senin, müminlerin emirinin ve Rıza’nın o gün hamama girmenizi, o gün hacamat olmanı ve kanı ellerine dökmeni uygun görüyorum ki onun uğursuzluğu senden gitsin.” Zü’r-Riyaseteyn bunu Me’mun’a yazdı ve ondan Ebu’l-Hasan’dan bunu istemesini istedi. Me’mun Ebu’l-Hasan’a yazıp bunu ondan istedi. Ebu’l-Hasan ona şöyle yazdı: “Ben yarın hamama girmeyeceğim; senin ve Fazl’ın da yarın hamama girmenizi uygun görmüyorum.” Me’mun mektubu iki kez tekrar gönderdi. Ebu’l-Hasan ona şöyle yazdı: “Ey müminlerin emiri, ben yarın hamama girmeyeceğim. Çünkü bu gece rüyamda Resul’ü gördüm; bana, ‘Ey Ali, yarın hamama girme; senin ve Fazl’ın da yarın hamama girmenizi uygun görmüyorum’ dedi.” Me’mun ona şöyle yazdı: “Doğru söyledin ey efendim; Resul de doğru söyledi. Ben yarın hamama girmeyeceğim; Fazl ise daha iyi bilir.”
Yasir dedi ki: Akşam olup güneş batınca Rıza bize, “Bu gece inecek olan şeyin şerrinden Allah’a sığınırız, deyin” dedi. Biz bunu söylemeye devam ettik. Rıza sabah namazını kılınca bana, “Dama çık ve dinle, bir şey işitiyor musun?” dedi. Dama çıktığımda feryadı işittim; karışmış ve çoğalmıştı. Bir de baktık ki Me’mun, Ebu’l-Hasan’ın evinden kendi evine giden kapıdan içeri girmiş ve, “Ey efendim, ey Ebu’l-Hasan, Allah Fazl konusunda sana ecir versin. O diretmiş, hamama girmiş; bir grup insan da kılıçlarla onun yanına girip onu öldürmüş. İçeri girenlerden üç kişi yakalandı; onlardan biri, onun dayı oğlu Fazl b. Zü’l-Kalemeyn idi” diyordu.
Dedi ki: Askerler, komutanlar ve Fazl’ın adamlarından olan kimseler Me’mun’un kapısında toplandılar ve, “Bunu o gizlice öldürttü ve öldürdü” dediler; Me’mun’u kastediyorlardı. “Elbette onun kanını isteyeceğiz” dediler ve kapıyı yakmak için ateşler getirdiler. Me’mun, Ebu’l-Hasan’a, “Ey efendim, dışarı çıkıp onları dağıtmanı uygun görür müsün?” dedi. Yasir dedi ki: Ebu’l-Hasan bindi ve bana, “Bin” dedi; ben de bindim. Evin kapısından çıkınca insanlara baktı; insanlar sıkışıp yığılmışlardı. Eliyle onlara, “Dağılın, dağılın” dedi. Yasir dedi ki: Vallahi insanlar birbirlerinin üzerine düşerek yöneldiler; o kime işaret ettiyse o koşup geçti.