1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9
Hümeze Suresi, Kur’an’ın 104. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 9 ayetten oluşur. Sure adını, ilk ayette geçen ve “insanları arkadan çekiştiren, ayıplayan” anlamına gelen “hümeze” kelimesinden alır. Surede gıybet, alay, insanları küçümseme ve mala aşırı güvenme gibi kötü davranışlar ele alınır.
Surenin başlangıcında, insanları çekiştiren, kusurlarını araştıran ve onları alaya alan kimseler şiddetle kınanır. Bu kişiler, insanları sözleriyle veya davranışlarıyla inciten, onların itibarını zedeleyen kimseler olarak tasvir edilir. Böylece İslam’ın insan onuruna verdiği önem vurgulanır.
Hümeze Suresi’nde mal biriktirip onu durmadan sayan insanların durumu da ele alınır. Bu kimselerin, servetlerinin kendilerini ebedi yaşatacağını zannettikleri belirtilir. Ancak insanın sahip olduğu mal ve servetin onu ölümden veya Allah’ın hükmünden kurtaramayacağı hatırlatılır.
Surede bu tür kimselerin “Hutame” adı verilen yere atılacakları bildirilir. Ardından Hutame’nin ne olduğu sorulur ve onun Allah’ın tutuşturulmuş ateşi olduğu açıklanır. Bu ateşin kalplere kadar işleyeceği belirtilir. Böylece cezanın yalnızca bedene değil, insanın iç dünyasına da etki edecek şiddette olduğu ifade edilir.
Surenin son ayetlerinde bu ateşin, içindekilerin üzerine kapatılacağı ve onların uzun direklere bağlı halde kalacakları anlatılır. Bu tasvir, inkâr ve kötü ahlakın sonuçlarının ne kadar ağır olacağını vurgular.
Genel olarak Hümeze Suresi, insanları küçümseme, alay etme, gıybet etme ve mala güvenme gibi kötü ahlaki özellikleri kınayan; insan onuruna saygıyı öğreten; dünya malının geçiciliğini hatırlatan ve ahiret sorumluluğuna dikkat çeken kısa fakat son derece etkili bir suredir.