8:1 İsa ise Zeytin Dağı’na gitti.
8:2 Ertesi sabah erkenden yine tapınağa döndü. Bütün halk O’nun yanına geliyordu. O da oturup onlara öğretmeye başladı.
8:3-4 Din bilginleri ve Ferisiler, zina ederken yakalanmış bir kadın getirdiler. Kadını orta yere çıkararak İsa’ya, “Öğretmen, bu kadın tam zina ederken yakalandı” dediler.
8:5 “Musa, Yasa’da bize böyle kadınların taşlanmasını buyurdu, sen ne dersin?”
8:6 Bunları İsa’yı denemek amacıyla söylüyorlardı; O’nu suçlayabilmek için bir neden arıyorlardı.
İsa eğilmiş, parmağıyla toprağa yazı yazıyordu.
8:7 Durmadan aynı soruyu sormaları üzerine doğruldu ve, “İçinizde kim günahsızsa, ilk taşı o atsın!” dedi.
8:8 Sonra yine eğildi, toprağa yazmaya başladı.
8:9 Bunu işittikleri zaman, başta yaşlılar olmak üzere, birer birer dışarı çıkıp İsa’yı yalnız bıraktılar. Kadın ise orta yerde duruyordu.
8:10 İsa doğrulup ona, “Kadın, nerede onlar? Hiçbiri seni yargılamadı mı?” diye sordu.
8:11 Kadın, “Hiçbiri, Efendim” dedi. İsa, “Ben de seni yargılamıyorum” dedi. “Git, artık bundan sonra günah işleme!”
8:12 İsa yine onlara konuşarak dedi: “Ben dünyanın ışığıyım. Bana uyan karanlıkta yürümeyecek, fakat yaşam ışığına sahip olacaktır.”
8:13 Bunun üzerine Ferisiler ona dediler: “Sen kendin hakkında tanıklık ediyorsun; tanıklığın doğru değildir.”
8:14 İsa cevap verip onlara dedi: “Ben kendim hakkında tanıklık etsem de tanıklığım doğrudur; çünkü nereden geldiğimi ve nereye gittiğimi biliyorum. Siz ise nereden geldiğimi ya da nereye gittiğimi bilmiyorsunuz.
8:15 Siz bedene göre yargılıyorsunuz; ben hiç kimseyi yargılamıyorum.
8:16 Ben yargılasam bile benim yargım gerçektir; çünkü yalnız değilim, ben ve beni gönderen Baba birlikteyiz.
8:17 Sizin yasanızda da iki insanın tanıklığının doğru olduğu yazılmıştır.
8:18 Kendim hakkında tanıklık eden benim; beni gönderen Baba da benim hakkımda tanıklık eder.”
8:19 Bunun üzerine ona dediler: “Baban nerede?” İsa cevap verdi: “Ne beni tanıyorsunuz ne de Babamı. Beni tanısaydınız, Babamı da tanırdınız.”
8:20 İsa bu sözleri tapınakta öğretirken hazine yerinde söyledi; fakat hiç kimse onu yakalamadı, çünkü onun saati henüz gelmemişti.
8:21 Bunun üzerine onlara yine dedi: “Ben gidiyorum; beni arayacaksınız ve günahınız içinde öleceksiniz. Benim gittiğim yere siz gelemezsiniz.”
8:22 Yahudiler de, “‘Benim gittiğim yere siz gelemezsiniz’ dediğine göre, yoksa kendini mi öldürecek?” dediler.
8:23 O da onlara dedi: “Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım. Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim.
8:24 Bu yüzden size, günahlarınız içinde öleceksiniz dedim. Çünkü benim O olduğuma iman etmezseniz, günahlarınız içinde öleceksiniz.”
8:25 Bunun üzerine ona dediler: “Sen kimsin?” İsa onlara dedi: “Başlangıçtan beri size ne söylüyorsam oyum.
8:26 Sizin hakkınızda söyleyecek ve yargılayacak çok şeyim var; fakat beni gönderen gerçektir ve ben ondan işittiklerimi dünyaya söylüyorum.”
8:27 Onlara Baba’dan söz ettiğini anlamadılar.
8:28 Bunun üzerine İsa dedi: “İnsanoğlu’nu yukarı kaldırdığınız zaman, benim O olduğumu ve kendiliğimden hiçbir şey yapmadığımı, fakat Baba’nın bana öğrettiği gibi konuştuğumu anlayacaksınız.
8:29 Beni gönderen benimledir; beni yalnız bırakmadı, çünkü ben her zaman ona hoş gelen şeyleri yaparım.”
8:30 O bunları söylerken birçok kişi ona iman etti.
8:31 Bunun üzerine İsa, kendisine iman etmiş olan Yahudilere dedi: “Eğer benim sözümde kalırsanız, gerçekten benim öğrencilerim olursunuz.
8:32 Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacaktır.”
8:33 Ona cevap verdiler: “Biz İbrahim’in soyuyuz ve hiçbir zaman kimseye kölelik etmedik. Nasıl oluyor da sen, ‘Özgür olacaksınız’ diyorsun?”
8:34 İsa onlara cevap verdi: “Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Günah işleyen herkes günahın kölesidir.
8:35 Köle evde sonsuza dek kalmaz; oğul sonsuza dek kalır.
8:36 Bu yüzden Oğul sizi özgür kılarsa, gerçekten özgür olacaksınız.
8:37 İbrahim’in soyu olduğunuzu biliyorum; fakat beni öldürmeye çalışıyorsunuz, çünkü benim sözüm içinizde yer bulmuyor.
8:38 Ben Baba’nın yanında gördüklerimi söylüyorum; siz de babanızdan işittiklerinizi yapıyorsunuz.”
8:39 Onlar cevap verip ona dediler: “Bizim babamız İbrahim’dir.” İsa onlara dedi: “Eğer İbrahim’in çocukları olsaydınız, İbrahim’in işlerini yapardınız.
8:40 Fakat şimdi, Tanrı’dan işittiğim gerçeği size söylemiş olan beni öldürmeye çalışıyorsunuz. İbrahim bunu yapmadı.
8:41 Siz kendi babanızın işlerini yapıyorsunuz.” Ona dediler: “Biz fuhuştan doğmadık; bir Babamız var, o da Tanrı’dır.”
8:42 İsa onlara dedi: “Eğer Tanrı sizin Babanız olsaydı, beni severdiniz; çünkü ben Tanrı’dan çıkıp geldim. Kendiliğimden gelmedim, fakat beni o gönderdi.
8:43 Benim konuşmamı neden anlamıyorsunuz? Çünkü benim sözümü dinleyemiyorsunuz.
8:44 Siz babanız iblistensiniz ve babanızın arzularını yapmak istiyorsunuz. O başlangıçtan beri katildi ve gerçekte durmadı; çünkü onda gerçek yoktur. Yalan söylediğinde kendinden konuşur; çünkü o yalancıdır ve yalanın babasıdır.
8:45 Ben ise gerçeği söylediğim için bana iman etmiyorsunuz.
8:46 Hanginiz beni günah konusunda suçlu çıkarabilir? Eğer gerçeği söylüyorsam, neden bana iman etmiyorsunuz?
8:47 Tanrı’dan olan Tanrı’nın sözlerini işitir. Siz bu yüzden işitmiyorsunuz; çünkü Tanrı’dan değilsiniz.”
8:48 Yahudiler ona cevap verip dediler: “Senin Samiriyeli olduğunu ve sende cin bulunduğunu söylemekte haklı değil miyiz?”
8:49 İsa cevap verdi: “Bende cin yok; fakat Babamı onurlandırıyorum, siz ise beni aşağılıyorsunuz.
8:50 Ben kendi yüceliğimi aramıyorum; onu arayan ve yargılayan biri vardır.
8:51 Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Bir kimse benim sözümü tutarsa, sonsuza dek ölümü görmeyecektir.”
8:52 Yahudiler ona dediler: “Şimdi sende cin olduğunu anladık. İbrahim öldü, peygamberler de öldü; sen ise, ‘Bir kimse benim sözümü tutarsa, sonsuza dek ölümü tatmayacaktır’ diyorsun.
8:53 Yoksa sen, ölmüş olan babamız İbrahim’den daha mı büyüksün? Peygamberler de öldü. Sen kendini kim yapıyorsun?”
8:54 İsa cevap verdi: “Eğer ben kendimi yüceltirsem, yüceliğim hiçbir şeydir. Beni yücelten Babamdır; sizin ‘Tanrımızdır’ dediğiniz odur.
8:55 Siz onu tanımadınız; fakat ben onu tanıyorum. Eğer onu tanımıyorum dersem, sizin gibi yalancı olurum. Fakat onu tanıyorum ve onun sözünü tutuyorum.
8:56 Babanız İbrahim benim günümü görmek için sevinçle coştu; gördü ve sevindi.”
8:57 Bunun üzerine Yahudiler ona dediler: “Henüz elli yaşında değilsin, İbrahim’i mi gördün?”
8:58 İsa onlara dedi: “Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: İbrahim olmadan önce ben varım.”
8:59 Bunun üzerine ona atmak için taşlar aldılar; fakat İsa gizlendi ve tapınaktan çıktı.