5:1 Bundan sonra Yahudilerin bir bayramı vardı ve İsa Yeruşalim’e çıktı.
5:2 Yeruşalim’de Koyun Kapısı yanında, İbranice Beytesda denilen ve beş revakı olan bir havuz vardır.
5:3 Bunların içinde hasta, kör, topal ve felçli birçok kişi yatıyordu.
5:5 Orada otuz sekiz yıldır hastalığı olan bir adam vardı.
5:6 İsa onun yattığını görünce ve uzun zamandır bu durumda olduğunu bilince ona, “İyileşmek ister misin?” dedi.
5:7 Hasta ona cevap verdi: “Efendim, su çalkalandığında beni havuza indirecek kimsem yok; ben giderken benden önce başkası iniyor.”
5:8 İsa ona dedi: “Kalk, yatağını al ve yürü.”
5:9 Adam hemen iyileşti, yatağını aldı ve yürümeye başladı. O gün Şabat’tı.
5:10 Bunun üzerine Yahudiler iyileştirilen adama, “Bugün Şabat; yatağını taşıman sana helal değildir” dediler.
5:11 O ise onlara cevap verdi: “Beni iyileştiren kişi bana, ‘Yatağını al ve yürü’ dedi.”
5:12 Ona sordular: “Sana, ‘Al ve yürü’ diyen adam kimdir?”
5:13 Fakat iyileşen adam onun kim olduğunu bilmiyordu; çünkü İsa, orada kalabalık bulunduğundan çekilip gitmişti.
5:14 Bundan sonra İsa onu tapınakta buldu ve ona dedi: “Bak, iyileştin; artık günah işleme ki başına daha kötü bir şey gelmesin.”
5:15 Adam gidip kendisini iyileştirenin İsa olduğunu Yahudilere bildirdi.
5:16 Bu yüzden Yahudiler İsa’ya zulmediyorlardı; çünkü bunları Şabat’ta yapıyordu.
5:17 Fakat İsa onlara cevap verdi: “Babam şimdiye kadar çalışmaktadır; ben de çalışıyorum.”
5:18 Bu nedenle Yahudiler onu öldürmeye daha çok çalışıyorlardı; çünkü yalnız Şabat’ı bozmakla kalmıyor, Tanrı’yı kendi Babası diye adlandırarak kendisini Tanrı’ya eşit kılıyordu.
5:19 Bunun üzerine İsa onlara cevap verip şöyle dedi: “Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Oğul, Baba’nın yaptığını görmedikçe kendiliğinden hiçbir şey yapamaz. Çünkü Baba ne yaparsa, Oğul da aynı şekilde onu yapar.
5:20 Çünkü Baba Oğul’u sever ve yaptığı her şeyi ona gösterir. Siz şaşasınız diye ona bunlardan daha büyük işler de gösterecektir.
5:21 Çünkü Baba ölüleri diriltip yaşattığı gibi, Oğul da dilediği kişileri yaşatır.
5:22 Çünkü Baba hiç kimseyi yargılamaz; bütün yargıyı Oğul’a vermiştir.
5:23 Öyle ki herkes Baba’yı onurlandırdığı gibi Oğul’u da onurlandırsın. Oğul’u onurlandırmayan, onu gönderen Baba’yı da onurlandırmaz.
5:24 Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Benim sözümü işiten ve beni gönderene iman eden sonsuz yaşama sahiptir; yargıya gelmez, ölümden yaşama geçmiştir.
5:25 Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Ölülerin Tanrı Oğlu’nun sesini işitecekleri saat geliyor ve şimdi gelmiştir; işitenler yaşayacaktır.
5:26 Çünkü Baba’nın kendisinde yaşam olduğu gibi, Oğul’a da kendisinde yaşam olması yetkisini verdi.
5:27 Ona yargılama yetkisi de verdi; çünkü o İnsanoğlu’dur.
5:28 Buna şaşmayın; çünkü mezarlarda olanların hepsinin onun sesini işitecekleri saat geliyor.
5:29 İyilik yapanlar yaşam dirilişine, kötülük yapanlar ise yargı dirilişine çıkacaklardır.
5:30 Ben kendiliğimden hiçbir şey yapamam. İşittiğim gibi yargılarım ve benim yargım doğrudur; çünkü kendi isteğimi değil, beni gönderenin isteğini arıyorum.
5:31 Eğer kendim hakkında tanıklık edersem, tanıklığım doğru değildir.
5:32 Benim hakkımda tanıklık eden başkasıdır ve onun benim hakkımda ettiği tanıklığın doğru olduğunu biliyorum.
5:33 Siz Yahya’ya adam gönderdiniz ve o gerçeğe tanıklık etti.
5:34 Ben ise insan tarafından gelen tanıklığı kabul etmiyorum; fakat bunları siz kurtulasınız diye söylüyorum.
5:35 O, yanan ve ışık saçan kandildi; siz de bir süre onun ışığında sevinmek istediniz.
5:36 Fakat benim Yahya’nınkinden daha büyük tanıklığım vardır. Çünkü Baba’nın tamamlamam için bana verdiği işler, yaptığım bu işler, Baba’nın beni gönderdiğine benim hakkımda tanıklık eder.
5:37 Beni gönderen Baba da benim hakkımda tanıklık etmiştir. Siz onun sesini hiçbir zaman işitmediniz, şeklini de görmediniz.
5:38 Onun sözü de sizde kalıcı değildir; çünkü onun gönderdiği kişiye iman etmiyorsunuz.
5:39 Yazıları araştırıyorsunuz; çünkü onlarda sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz. Onlar benim hakkımda tanıklık eden yazılardır.
5:40 Fakat yaşama sahip olmak için bana gelmek istemiyorsunuz.
5:41 İnsanlardan yücelik kabul etmiyorum.
5:42 Fakat sizi biliyorum: İçinizde Tanrı sevgisi yoktur.
5:43 Ben Babamın adıyla geldim, fakat beni kabul etmiyorsunuz. Başkası kendi adıyla gelirse, onu kabul edersiniz.
5:44 Birbirinizden yücelik kabul edip tek Tanrı’dan gelen yüceliği aramazken nasıl iman edebilirsiniz?
5:45 Baba’nın önünde sizi benim suçlayacağımı sanmayın. Sizi suçlayan Musa’dır; siz umudunuzu ona bağladınız.
5:46 Çünkü Musa’ya iman etmiş olsaydınız, bana da iman ederdiniz; çünkü o benim hakkımda yazdı.
5:47 Fakat onun yazılarına iman etmiyorsanız, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?