12:1 Fısıh’tan altı gün önce İsa Beytanya’ya geldi; İsa’nın ölülerden dirilttiği Lazar oradaydı.
12:2 Orada onun için bir akşam yemeği verdiler. Marta hizmet ediyordu; Lazar da onunla birlikte sofrada oturanlardan biriydi.
12:3 Bunun üzerine Meryem, çok değerli saf hint sümbülü yağından bir litre aldı, İsa’nın ayaklarını yağladı ve ayaklarını saçlarıyla sildi. Ev de yağın kokusuyla doldu.
12:4 Öğrencilerinden biri olan, onu ele verecek Yahuda İskariot dedi:
12:5 “Bu yağ neden üç yüz dinara satılıp yoksullara verilmedi?”
12:6 Bunu yoksulları umursadığı için değil, hırsız olduğu için söyledi; para kesesi onda olduğu için içine atılanları alıyordu.
12:7 Bunun üzerine İsa dedi: “Onu bırak; bunu benim gömülme günüm için saklasın.
12:8 Çünkü yoksullar her zaman sizinle birliktedir; fakat ben her zaman sizinle değilim.”
12:9 Yahudilerden büyük bir kalabalık onun orada olduğunu öğrendi ve yalnız İsa için değil, onun ölülerden dirilttiği Lazar’ı da görmek için geldiler.
12:10 Başkâhinler Lazar’ı da öldürmeyi tasarladılar.
12:11 Çünkü Yahudilerden birçoğu onun yüzünden gidiyor ve İsa’ya iman ediyordu.
12:12 Ertesi gün bayrama gelen büyük kalabalık, İsa’nın Yeruşalim’e geldiğini işitince,
12:13 hurma dalları aldılar ve onu karşılamaya çıktılar. Şöyle bağırıyorlardı: “Hosanna! Rabbin adıyla gelen, İsrail’in Kralı kutludur!”
12:14 İsa bir sıpa bulup üzerine oturdu; yazılmış olduğu gibi:
12:15 “Korkma, Siyon kızı! İşte kralın geliyor; eşek yavrusu üzerine binmiş olarak.”
12:16 Öğrencileri başlangıçta bunları anlamadılar; fakat İsa yüceltildiğinde, bunların onun hakkında yazılmış olduğunu ve bunları ona yaptıklarını hatırladılar.
12:17 Lazar’ı mezardan çağırdığı ve onu ölülerden dirilttiği zaman yanında bulunan kalabalık tanıklık ediyordu.
12:18 Bu yüzden kalabalık da onu karşılamaya çıktı; çünkü onun bu belirtiyi yaptığını işitmişlerdi.
12:19 Bunun üzerine Ferisiler birbirlerine dediler: “Görüyorsunuz, hiçbir şey başaramıyorsunuz. İşte dünya onun ardından gitti.”
12:20 Bayramda tapınmak için çıkanlar arasında bazı Grekler vardı.
12:21 Bunlar Celile’nin Beytsayda kentinden olan Filipus’a geldiler ve ona, “Efendim, İsa’yı görmek istiyoruz” diye rica ettiler.
12:22 Filipus gidip Andreas’a söyledi; Andreas ve Filipus da gidip İsa’ya söylediler.
12:23 İsa onlara cevap verip dedi: “İnsanoğlu’nun yüceltilmesi için saat geldi.
12:24 Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Buğday tanesi toprağa düşüp ölmezse yalnız kalır; fakat ölürse çok ürün verir.
12:25 Canını seven onu kaybeder; bu dünyada canından nefret eden ise onu sonsuz yaşam için koruyacaktır.
12:26 Bir kimse bana hizmet ederse ardımdan gelsin; ben neredeysem hizmetkârım da orada olacaktır. Bir kimse bana hizmet ederse Baba onu onurlandıracaktır.
12:27 Şimdi canım sarsıldı; ne diyeyim? Baba, beni bu saatten kurtar mı diyeyim? Fakat ben bunun için bu saate geldim.
12:28 Baba, adını yücelt.” Bunun üzerine gökten bir ses geldi: “Yücelttim ve yine yücelteceğim.”
12:29 Orada duran ve bunu işiten kalabalık, “Gök gürledi” dedi. Başkaları, “Bir melek onunla konuştu” dedi.
12:30 İsa cevap verip dedi: “Bu ses benim için değil, sizin için geldi.
12:31 Şimdi bu dünyanın yargısıdır; şimdi bu dünyanın egemeni dışarı atılacaktır.
12:32 Ben yerden yukarı kaldırıldığımda herkesi kendime çekeceğim.”
12:33 Bunu, nasıl bir ölümle öleceğini belirtmek için söylüyordu.
12:34 Bunun üzerine kalabalık ona cevap verdi: “Biz yasadan, Mesih’in sonsuza dek kalacağını işittik. Sen nasıl, ‘İnsanoğlu’nun yukarı kaldırılması gerekir’ diyorsun? Bu İnsanoğlu kimdir?”
12:35 İsa onlara dedi: “Işık kısa bir süre daha aranızdadır. Işığa sahipken yürüyün ki karanlık sizi yakalamasın. Karanlıkta yürüyen nereye gittiğini bilmez.
12:36 Işığa sahipken ışığa iman edin ki ışık oğulları olasınız.” İsa bunları söyledi ve gidip onlardan gizlendi.
12:37 Onların önünde bu kadar çok belirti yapmış olduğu hâlde ona iman etmiyorlardı.
12:38 Bu, Yeşaya peygamberin söylediği söz yerine gelsin diyeydi: “Rab, bizim haberimize kim iman etti? Rabbin kolu kime açıklandı?”
12:39 Bu yüzden iman edemiyorlardı; çünkü Yeşaya yine şöyle demişti:
12:40 “Onların gözlerini kör etti ve yüreklerini katılaştırdı; öyle ki gözleriyle görmesinler, yürekleriyle anlamasınlar, dönmesinler ve ben onları iyileştirmeyeyim.”
12:41 Yeşaya bunları, onun yüceliğini gördüğü ve onun hakkında konuştuğu için söyledi.
12:42 Bununla birlikte yöneticilerden bile birçok kişi ona iman etti; fakat Ferisiler yüzünden bunu açıkça itiraf etmiyorlardı, havra dışı edilmesinler diye.
12:43 Çünkü insanların yüceliğini Tanrı’nın yüceliğinden daha çok sevdiler.
12:44 İsa yüksek sesle dedi: “Bana iman eden bana değil, beni gönderene iman eder.
12:45 Beni gören, beni göndereni görür.
12:46 Ben dünyaya ışık olarak geldim; öyle ki bana iman eden herkes karanlıkta kalmasın.
12:47 Bir kimse sözlerimi işitir de onları tutmazsa, ben onu yargılamam; çünkü dünyayı yargılamak için değil, dünyayı kurtarmak için geldim.
12:48 Beni reddeden ve sözlerimi kabul etmeyen kişinin kendisini yargılayan biri vardır: Söylediğim söz, son günde onu yargılayacaktır.
12:49 Çünkü ben kendiliğimden konuşmadım; beni gönderen Baba bana ne söylemem ve ne konuşmam gerektiği konusunda buyruk verdi.
12:50 Onun buyruğunun sonsuz yaşam olduğunu biliyorum. Bu yüzden ben ne konuşuyorsam, Baba’nın bana söylediği gibi konuşuyorum.”