10:1 Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Koyunların ağılına kapıdan girmeyip başka yerden tırmanan kişi hırsız ve hayduttur.
10:2 Kapıdan giren ise koyunların çobanıdır.
10:3 Kapıcı ona kapıyı açar; koyunlar onun sesini işitir. O kendi koyunlarını adlarıyla çağırır ve onları dışarı çıkarır.
10:4 Kendi koyunlarının hepsini dışarı çıkardığında onların önünden gider; koyunlar da onun ardından gider, çünkü onun sesini bilirler.
10:5 Yabancının ardından asla gitmezler; ondan kaçarlar, çünkü yabancıların sesini bilmezler.”
10:6 İsa bu benzetmeyi onlara söyledi; fakat onlar kendilerine söylediği şeylerin ne olduğunu anlamadılar.
10:7 Bunun üzerine İsa yine onlara dedi: “Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Koyunların kapısı benim.
10:8 Benden önce gelenlerin hepsi hırsız ve hayduttur; fakat koyunlar onları dinlemedi.
10:9 Kapı benim. Bir kimse benim aracılığımla girerse kurtulacak; içeri girecek, dışarı çıkacak ve otlak bulacaktır.
10:10 Hırsız yalnızca çalmak, boğazlamak ve yok etmek için gelir. Ben ise yaşamları olsun, hem de bol bol olsun diye geldim.
10:11 İyi çoban benim. İyi çoban koyunlar uğruna canını verir.
10:12 Ücretli adam ise çoban değildir; koyunlar kendisine ait değildir. Kurdun geldiğini görünce koyunları bırakıp kaçar; kurt da onları kapar ve dağıtır.
10:13 Çünkü o ücretlidir ve koyunları umursamaz.
10:14 İyi çoban benim. Ben kendiminkileri tanırım, kendiminkiler de beni tanır.
10:15 Baba beni tanıdığı ve ben de Baba’yı tanıdığım gibi. Ben koyunlar uğruna canımı veririm.
10:16 Bu ağıldan olmayan başka koyunlarım da var. Onları da getirmem gerekir. Onlar da sesimi işitecekler; tek sürü, tek çoban olacak.
10:17 Baba beni bunun için sever: Canımı yeniden almak üzere veririm.
10:18 Onu benden hiç kimse almaz; ben onu kendiliğimden veririm. Onu verme yetkim de var, yeniden alma yetkim de var. Bu buyruğu Babamdan aldım.”
10:19 Bu sözlerden dolayı Yahudiler arasında yine ayrılık oldu.
10:20 Onlardan birçoğu, “Onda cin var, delirmiştir; neden onu dinliyorsunuz?” diyordu.
10:21 Başkaları ise, “Bunlar cinli birinin sözleri değildir. Cin, körlerin gözlerini açabilir mi?” diyordu.
10:22 O sırada Yeruşalim’de Adanma Bayramı oldu. Kıştı.
10:23 İsa tapınakta, Süleyman’ın revakında yürüyordu.
10:24 Yahudiler onun çevresini sarıp ona dediler: “Daha ne kadar bizi kuşkuda bırakacaksın? Eğer Mesih sensen, bize açıkça söyle.”
10:25 İsa onlara cevap verdi: “Size söyledim, fakat iman etmiyorsunuz. Babamın adıyla yaptığım işler benim hakkımda tanıklık ediyor.
10:26 Fakat siz iman etmiyorsunuz; çünkü benim koyunlarımdan değilsiniz.
10:27 Benim koyunlarım sesimi işitir; ben onları tanırım, onlar da benim ardından gelirler.
10:28 Ben onlara sonsuz yaşam veririm; onlar sonsuza dek asla mahvolmayacaklar ve hiç kimse onları elimden kapmayacaktır.
10:29 Babamın bana verdiği şey hepsinden büyüktür ve hiç kimse Baba’nın elinden kapamaz.
10:30 Ben ve Baba biriz.”
10:31 Bunun üzerine Yahudiler onu taşlamak için yine taş aldılar.
10:32 İsa onlara cevap verdi: “Size Baba’dan birçok iyi iş gösterdim; bunlardan hangisi yüzünden beni taşlıyorsunuz?”
10:33 Yahudiler ona cevap verdiler: “Seni iyi bir iş yüzünden değil, küfür yüzünden taşlıyoruz; çünkü sen insan olduğun hâlde kendini Tanrı yapıyorsun.”
10:34 İsa onlara cevap verdi: “Yasanızda, ‘Ben dedim: Siz tanrılarsınız’ diye yazılı değil mi?
10:35 Tanrı’nın sözü kendilerine gelenlere ‘tanrılar’ denmişse ve Yazı bozulamazsa,
10:36 Baba’nın kutsadığı ve dünyaya gönderdiği kişiye, ‘Tanrı’nın Oğluyum’ dediğim için, ‘Küfrediyorsun’ mu diyorsunuz?
10:37 Babamın işlerini yapmıyorsam bana iman etmeyin.
10:38 Fakat yapıyorsam, bana iman etmeseniz bile işlere iman edin; böylece Baba’nın bende, benim de Baba’da olduğumu bilin ve anlamaya devam edin.”
10:39 Bunun üzerine onu yine yakalamaya çalıştılar; fakat o onların elinden çıktı.
10:40 İsa yeniden Şeria’nın ötesine, Yahya’nın ilk önce vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı.
10:41 Birçok kişi ona geldi ve şöyle dedi: “Yahya hiçbir belirti yapmadı; fakat Yahya’nın bu kişi hakkında söylediği her şey doğruydu.”
10:42 Ve orada birçok kişi ona iman etti.