17:1 Altı gün sonra İsa, Petrus’u, Yakup’u ve onun kardeşi Yuhanna’yı yanına aldı ve onları yalnız olarak yüksek bir dağa çıkardı.
17:2 Onların önünde görünümü değişti; yüzü güneş gibi parladı, giysileri ışık gibi beyaz oldu.
17:3 İşte, Musa ve İlyas onlara göründü; İsa ile konuşuyorlardı.
17:4 Petrus cevap verip İsa’ya dedi: “Rab, burada olmamız iyidir. İstersen burada üç çadır yapayım: biri sana, biri Musa’ya, biri de İlyas’a.”
17:5 O daha konuşurken, işte parlak bir bulut onları gölgeledi. Buluttan gelen bir ses şöyle dedi: “Bu benim sevgili oğlumdur; ondan hoşnudum. Onu dinleyin.”
17:6 Öğrenciler bunu işitince yüzüstü yere kapandılar ve çok korktular.
17:7 İsa yaklaşıp onlara dokundu ve dedi: “Kalkın, korkmayın.”
17:8 Gözlerini kaldırdıklarında yalnız İsa’dan başka kimseyi görmediler.
17:9 Dağdan inerlerken İsa onlara şöyle buyurdu: “İnsanoğlu ölülerden dirilinceye kadar bu görümü kimseye söylemeyin.”
17:10 Öğrencileri ona sordular: “Öyleyse din bilginleri neden önce İlyas’ın gelmesi gerektiğini söylüyorlar?”
17:11 O cevap verip dedi: “İlyas gerçekten gelecek ve her şeyi yeniden düzene koyacaktır.
17:12 Ama size söylüyorum: İlyas zaten geldi; onu tanımadılar, ona istedikleri her şeyi yaptılar. İnsanoğlu da onlar tarafından böyle acı çekecektir.”
17:13 O zaman öğrenciler onun kendilerine Vaftizci Yahya’dan söz ettiğini anladılar.
17:14 Kalabalığın yanına geldiklerinde bir adam ona yaklaştı, önünde diz çökerek,
17:15 şöyle dedi: “Rab, oğluma merhamet et; çünkü sara hastasıdır ve çok acı çekiyor. Sık sık ateşe, sık sık suya düşüyor.
17:16 Onu senin öğrencilerine getirdim, fakat onu iyileştiremediler.”
17:17 İsa cevap verip dedi: “Ey imansız ve sapmış kuşak! Ne zamana kadar sizinle olacağım? Ne zamana kadar size katlanacağım? Onu buraya, bana getirin.”
17:18 İsa onu azarladı; cin ondan çıktı ve çocuk o saatten itibaren iyileşti.
17:19 O zaman öğrenciler İsa’ya özel olarak gelip dediler: “Biz neden onu çıkaramadık?”
17:20 O da onlara dedi: “İmanınızın azlığından. Size doğrusunu söylüyorum: Hardal tanesi kadar imanınız olursa, şu dağa, ‘Buradan oraya geç’ dersiniz ve geçer; sizin için hiçbir şey imkânsız olmaz.
17:22 Onlar Celile’de bir araya geldiklerinde İsa onlara dedi: “İnsanoğlu insanların ellerine teslim edilecek.
17:23 Onu öldürecekler ve üçüncü gün diriltilecektir.” Öğrenciler çok üzüldüler.
17:24 Kefarnahum’a geldiklerinde, iki drahmi vergisini alanlar Petrus’a gelip dediler: “Öğretmeniniz iki drahmi vergisini ödemiyor mu?”
17:25 Petrus, “Evet” dedi. Eve geldiğinde İsa önce ona şöyle dedi: “Ne dersin Simun? Yeryüzünün kralları vergiyi ya da haracı kimlerden alır? Kendi oğullarından mı, yoksa yabancılardan mı?”
17:26 Petrus, “Yabancılardan” deyince İsa ona dedi: “Öyleyse oğullar özgürdür.
17:27 Ama onları tökezletmeyelim diye denize git, olta at; ilk çıkan balığı al. Ağzını açınca bir stater bulacaksın. Onu al, benim ve senin için onlara ver.”