10:1 Oradan kalkıp Yahudiye sınırlarına ve Şeria’nın ötesine geldi. Kalabalıklar yine onun yanına toplandılar; o da alıştığı üzere yine onlara öğretiyordu.
10:2 Ferisiler onu denemek için gelip kendisine sordular: “Bir erkeğin karısını boşaması caiz midir?”
10:3 O da cevap verip onlara dedi ki: “Musa size ne emretti?”
10:4 Onlar dediler ki: “Musa boşanma belgesi yazıp boşamaya izin verdi.”
10:5 İsa onlara dedi ki: “Yüreklerinizin katılığından dolayı size bu emri yazdı.
10:6 Fakat yaratılışın başlangıcından beri Tanrı onları erkek ve dişi yaptı.
10:7 Bu nedenle insan babasını ve annesini bırakacak, karısına bağlanacak,
10:8 ve ikisi tek beden olacak. Böylece artık iki değil, tek bedendirler.
10:9 O halde Tanrı’nın birleştirdiğini insan ayırmasın.”
10:10 Evde öğrenciler yine bu konu hakkında ona sordular.
10:11 O da onlara dedi ki: “Kim karısını boşar ve başka biriyle evlenirse, ona karşı zina etmiş olur.
10:12 Eğer kadın da kocasını boşar ve başka biriyle evlenirse zina etmiş olur.”
10:13 Ona çocuklar getiriyorlardı ki onlara dokunsun; fakat öğrenciler onları azarladı.
10:14 İsa bunu görünce öfkelendi ve onlara dedi ki: “Çocukları bırakın, bana gelsinler; onlara engel olmayın. Çünkü Tanrı’nın egemenliği böylelerinindir.
10:15 Doğrusu size derim ki, kim Tanrı’nın egemenliğini bir çocuk gibi kabul etmezse, oraya asla girmeyecektir.”
10:16 Çocukları kucaklayıp ellerini onların üzerine koyarak onları kutsadı.
10:17 Yola çıkarken biri koşarak geldi, önünde diz çöküp ona sordu: “İyi öğretmen, sonsuz yaşamı miras almak için ne yapayım?”
10:18 İsa ona dedi ki: “Bana neden iyi diyorsun? Tanrı’dan başka iyi olan yoktur.
10:19 Emirleri biliyorsun: Öldürmeyeceksin, zina etmeyeceksin, çalmayacaksın, yalan tanıklık etmeyeceksin, kimseyi hakkından yoksun bırakmayacaksın, babana ve annene saygı göstereceksin.”
10:20 O da ona dedi ki: “Öğretmen, bunların hepsini gençliğimden beri tuttum.”
10:21 İsa ona bakıp onu sevdi ve ona dedi ki: “Bir şeyin eksik: Git, neyin varsa sat ve yoksullara ver; gökte hazinen olacak. Sonra gel, beni izle.”
10:22 O ise bu söz üzerine yüzü karardı ve üzgün olarak gitti; çünkü çok malı vardı.
10:23 İsa çevresine bakıp öğrencilerine dedi ki: “Malı mülkü olanlar Tanrı’nın egemenliğine ne kadar zor girecekler!”
10:24 Öğrenciler onun sözlerine şaşıp kaldılar. İsa yine cevap verip onlara dedi ki: “Çocuklar, Tanrı’nın egemenliğine girmek ne kadar zordur!
10:25 Devenin iğne deliğinden geçmesi, zenginin Tanrı’nın egemenliğine girmesinden daha kolaydır.”
10:26 Onlar büsbütün şaşırıp kendi aralarında dediler ki: “Öyleyse kim kurtulabilir?”
10:27 İsa onlara bakıp dedi ki: “İnsanlar için imkânsızdır, fakat Tanrı için değil; çünkü Tanrı için her şey mümkündür.”
10:28 Petrus ona demeye başladı: “İşte biz her şeyi bıraktık ve seni izledik.”
10:29 İsa dedi ki: “Doğrusu size derim ki, benim ve müjdenin uğruna evini, kardeşlerini, kız kardeşlerini, annesini, babasını, çocuklarını ya da tarlalarını bırakan hiç kimse yoktur ki,
10:30 şimdi bu zamanda zulümlerle birlikte yüz kat evler, kardeşler, kız kardeşler, anneler, çocuklar ve tarlalar almasın; gelecek çağda da sonsuz yaşam almasın.
10:31 Fakat birçok birinciler sonuncu, sonuncular da birinci olacak.”
10:32 Yolda Yeruşalim’e çıkıyorlardı; İsa onların önünde gidiyordu. Onlar şaşkınlık içindeydi, onu izleyenler de korkuyordu. İsa On İkiler’i yine yanına aldı ve başına gelecekleri onlara söylemeye başladı:
10:33 “İşte Yeruşalim’e çıkıyoruz. İnsanoğlu başkâhinlere ve yazıcılara teslim edilecek; onu ölüme mahkûm edecekler ve uluslara teslim edecekler.
10:34 Onunla alay edecekler, üzerine tükürecekler, onu kamçılayacaklar ve öldürecekler; üç gün sonra da dirilecek.”
10:35 Zebedi’nin oğulları Yakup ve Yuhanna ona yaklaşıp dediler ki: “Öğretmen, senden ne istersek bizim için yapmanı istiyoruz.”
10:36 O da onlara dedi ki: “Sizin için ne yapmamı istiyorsunuz?”
10:37 Ona dediler ki: “Yüceliğinde birimiz sağında, birimiz solunda oturalım.”
10:38 İsa onlara dedi ki: “Ne istediğinizi bilmiyorsunuz. Benim içtiğim kâseyi içebilir misiniz, yahut benim vaftiz edildiğim vaftizle vaftiz edilebilir misiniz?”
10:39 Onlar ona, “Edebiliriz” dediler. İsa onlara dedi ki: “Benim içtiğim kâseyi içeceksiniz ve benim vaftiz edildiğim vaftizle vaftiz edileceksiniz.
10:40 Fakat sağımda ya da solumda oturmayı vermek benim işim değildir; bu, kimler için hazırlanmışsa onlarındır.”
10:41 On kişi bunu işitince Yakup ve Yuhanna’ya kızmaya başladılar.
10:42 İsa onları yanına çağırıp dedi ki: “Bilirsiniz ki ulusların yöneticileri sayılanlar onlara egemen kesilirler, büyükleri de üzerlerinde yetki kullanırlar.
10:43 Fakat aranızda böyle değildir. Aranızda kim büyük olmak isterse sizin hizmetkârınız olacak;
10:44 aranızda kim birinci olmak isterse herkesin kulu olacak.
10:45 Çünkü İnsanoğlu da hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları uğruna fidye olarak vermeye geldi.”
10:46 Yeriko’ya geldiler. İsa, öğrencileri ve büyük bir kalabalıkla Yeriko’dan çıkarken, Timay oğlu Bartimay adlı kör dilenci yol kenarında oturuyordu.
10:47 Onun Nasıralı İsa olduğunu işitince bağırmaya başladı: “Ey Davud oğlu İsa, bana merhamet et!”
10:48 Birçokları susması için onu azarladı; fakat o daha da çok bağırıyordu: “Ey Davud oğlu, bana merhamet et!”
10:49 İsa durdu ve dedi ki: “Onu çağırın.” Kör adama seslenip dediler ki: “Cesur ol, kalk, seni çağırıyor.”
10:50 O da giysisini atıp sıçrayarak İsa’nın yanına geldi.
10:51 İsa ona cevap verip dedi ki: “Senin için ne yapmamı istiyorsun?” Kör adam ona dedi ki: “Rabbuni, gözlerim açılsın.”
10:52 İsa ona dedi ki: “Git, imanın seni kurtardı.” Hemen gözleri açıldı ve yolda onun ardından gitti.