4:1 İsa Kutsal Ruh’la dolu olarak Ürdün’den döndü ve Ruh tarafından çölde yönlendirildi.
4:2 Kırk gün boyunca şeytan tarafından deneniyordu. O günlerde hiçbir şey yemedi; günler tamamlanınca acıktı.
4:3 Şeytan ona dedi: “Eğer Tanrı’nın Oğlu isen, şu taşa ekmek olmasını söyle.”
4:4 İsa ona cevap verdi: “Yazılmıştır: İnsan yalnız ekmekle yaşamaz.”
4:5 Şeytan onu yukarı çıkarıp bir an içinde dünyanın bütün krallıklarını ona gösterdi.
4:6 Şeytan ona dedi: “Bütün bu yetkiyi ve bunların görkemini sana vereceğim; çünkü bana teslim edilmiştir ve ben onu dilediğime veririm.
4:7 Öyleyse sen benim önümde tapınırsan, hepsi senin olacaktır.”
4:8 İsa ona cevap verdi: “Yazılmıştır: Rabbin Tanrına tapınacak ve yalnız ona kulluk edeceksin.”
4:9 Sonra onu Yeruşalim’e götürdü, tapınağın tepesine çıkardı ve ona dedi: “Eğer Tanrı’nın Oğlu isen, kendini buradan aşağı at.
4:10 Çünkü yazılmıştır: Seni korumaları için meleklerine senin hakkında buyruk verecek,
4:11 Ve ayağın bir taşa çarpmasın diye seni elleri üzerinde taşıyacaklardır.”
4:12 İsa ona cevap vererek dedi: “Söylenmiştir: Rabbin Tanrını denemeyeceksin.”
4:13 Şeytan her türlü denemeyi tamamlayınca, bir süre için ondan ayrıldı.
4:14 İsa Ruh’un gücüyle Galile’ye döndü. Onun hakkındaki haber bütün çevreye yayıldı.
4:15 O, onların havralarında öğretiyor ve herkes tarafından yüceltiliyordu.
4:16 Büyüdüğü yer olan Nasıra’ya geldi. Alışkanlığı üzere Şabat günü havraya girdi ve okumak için ayağa kalktı.
4:17 Ona peygamber Yeşaya’nın kitabı verildi. Kitabı açınca, yazılı olan yeri buldu:
4:18 “Rabbin Ruhu üzerimdedir; çünkü yoksullara müjde bildirmem için beni meshetti. Tutsaklara özgürlük, körlere yeniden görme ilan etmem, ezilmişleri özgürlük içinde göndermem için beni gönderdi.
4:19 Rabbin kabul yılını ilan etmem için.”
4:20 Kitabı kapattı, görevliye geri verdi ve oturdu. Havradaki herkesin gözleri ona dikilmişti.
4:21 Onlara şöyle demeye başladı: “Bugün bu yazı, sizin kulaklarınızda yerine gelmiştir.”
4:22 Hepsi onun lehinde tanıklık ediyor, ağzından çıkan lütuf sözlerine şaşıyor ve şöyle diyorlardı: “Bu, Yusuf’un oğlu değil mi?”
4:23 İsa onlara dedi: “Bana mutlaka şu atasözünü söyleyeceksiniz: ‘Ey hekim, kendini iyileştir. Kefernahum’da olduğunu işittiğimiz şeyleri burada, kendi memleketinde de yap.’”
4:24 Sonra dedi: “Size doğrusu söylüyorum: Hiçbir peygamber kendi memleketinde kabul görmez.
4:25 Ama size gerçekten söylüyorum: İlyas’ın günlerinde, gök üç yıl altı ay kapandığında ve bütün ülkede büyük bir kıtlık olduğunda, İsrail’de birçok dul kadın vardı.
4:26 Fakat İlyas onların hiçbirine gönderilmedi; yalnız Sayda bölgesindeki Sarepta’da bulunan dul bir kadına gönderildi.
4:27 Peygamber Elişa zamanında İsrail’de birçok cüzamlı vardı; fakat onların hiçbiri temizlenmedi, yalnız Suriyeli Naaman temizlendi.”
4:28 Havradakilerin hepsi bunları işitince öfkeyle doldular.
4:29 Kalkıp onu şehrin dışına attılar ve onu aşağı atmak için şehirlerinin kurulu olduğu dağın yamacına kadar götürdüler.
4:30 Fakat o, onların arasından geçip yoluna gitti.
4:31 Galile’nin Kefernahum adlı şehrine indi ve Şabat günlerinde onlara öğretiyordu.
4:32 Onun öğretisine şaşıyorlardı; çünkü sözü yetkiyleydi.
4:33 Havrada, kirli cin ruhuna tutulmuş bir adam vardı. Yüksek sesle bağırdı:
4:34 “Bırak! Bizimle senin aranda ne var, Nasıralı İsa? Bizi yok etmeye mi geldin? Senin kim olduğunu biliyorum: Tanrı’nın Kutsalı!”
4:35 İsa onu azarlayarak dedi: “Sus ve ondan çık!” Cin onu orta yere fırlattı ve ona hiçbir zarar vermeden ondan çıktı.
4:36 Herkesi şaşkınlık kapladı. Birbirleriyle konuşarak şöyle diyorlardı: “Bu nasıl bir sözdür? Çünkü yetki ve güçle kirli ruhlara buyuruyor, onlar da çıkıyor.”
4:37 Onun hakkındaki haber çevredeki her yere yayılıyordu.
4:38 İsa havradan kalkıp Simon’un evine girdi. Simon’un kaynanası yüksek ateşle tutulmuştu; onun için İsa’ya ricada bulundular.
4:39 İsa onun başucunda durup ateşi azarladı; ateş onu bıraktı. Kadın hemen kalkıp onlara hizmet etti.
4:40 Güneş batarken, çeşitli hastalıklara tutulmuş olanları bulunan herkes onları İsa’ya getirdi. O da her birinin üzerine ellerini koyarak onları iyileştiriyordu.
4:41 Cinler de birçok kişiden çıkıyor, bağırarak şöyle diyorlardı: “Sen Tanrı’nın Oğlu’sun!” Fakat İsa onları azarlıyor ve konuşmalarına izin vermiyordu; çünkü onun Mesih olduğunu biliyorlardı.
4:42 Gün doğunca dışarı çıktı ve ıssız bir yere gitti. Kalabalıklar onu arıyor, yanına geliyor ve yanlarından ayrılmaması için onu alıkoymaya çalışıyordu.
4:43 Fakat o onlara dedi: “Tanrı’nın krallığını öteki şehirlere de müjdelemem gerekir; çünkü bunun için gönderildim.”
4:44 Ve Yahudiye’nin havralarında vaaz ediyordu.