24:1 Haftanın ilk günü, sabah çok erkenden, hazırladıkları güzel kokuları alarak mezara geldiler.
24:2 Taşı mezardan yuvarlanmış buldular.
24:3 İçeri girdiklerinde bedeni bulamadılar.
24:4 Bunun hakkında şaşkınlık içindeyken, işte, parlak giysiler içinde iki adam yanlarında belirdi.
24:5 Kadınlar korkuya kapılıp yüzlerini yere eğince, adamlar onlara dediler: “Yaşayanı neden ölülerin arasında arıyorsunuz?
24:6 O burada değildir, dirildi. Daha Galile’deyken size nasıl söylediğini hatırlayın.
24:7 İnsanoğlu’nun günahlı insanların ellerine teslim edilmesi, çarmıha gerilmesi ve üçüncü gün dirilmesi gerektiğini söylemişti.”
24:8 Onun sözlerini hatırladılar.
24:9 Mezardan dönüp bütün bunları On Birler’e ve geri kalanların hepsine bildirdiler.
24:10 Bunları elçilere söyleyenler Mecdelli Meryem, Yohanna, Yakup’un Meryem’i ve onlarla birlikte olan diğer kadınlardı.
24:11 Bu sözler onların gözünde saçma gibi göründü ve kadınlara inanmadılar.
24:12 Fakat Petrus kalkıp mezara koştu; eğilip baktığında yalnız keten bezleri gördü ve olanlara şaşarak kendi yerine döndü.
24:13 İşte, o gün onlardan ikisi Yeruşalim’den yaklaşık altmış stad uzaklıkta, adı Emmaus olan bir köye gidiyordu.
24:14 Olmuş olan bütün bu şeyler hakkında birbirleriyle konuşuyorlardı.
24:15 Onlar konuşup tartışırlarken İsa’nın kendisi yaklaşıp onlarla birlikte yürüdü.
24:16 Fakat gözleri onu tanımaktan alıkonulmuştu.
24:17 Onlara dedi: “Yürürken birbirinizle konuşup durduğunuz bu sözler nedir?” Onlar da kederli halde durdular.
24:18 Kleopas adındaki biri cevap verip ona dedi: “Yeruşalim’de konuk olup da bu günlerde orada olanları bilmeyen yalnız sen misin?”
24:19 O da onlara dedi: “Neleri?” Onlar ona dediler: “Tanrı’nın ve bütün halkın önünde işte ve sözde güçlü bir peygamber olan Nasıralı İsa ile ilgili olanları;
24:20 başkâhinlerimizin ve yöneticilerimizin onu ölüm hükmüne teslim edip çarmıha gerdiklerini.
24:21 Biz ise İsrail’i kurtaracak olanın o olduğunu umuyorduk. Fakat bütün bunların yanında, bu olayların olmasının üzerinden bugün üçüncü gün geçiyor.
24:22 Ama bizden bazı kadınlar da bizi şaşkına çevirdi; sabah erkenden mezara gittiler,
24:23 onun bedenini bulamayınca geldiler ve meleklerin bir görünümünü gördüklerini, onların da onun yaşadığını söylediklerini bildirdiler.
24:24 Bizimle birlikte olanlardan bazıları da mezara gittiler ve kadınların söylediği gibi buldular; fakat onu görmediler.”
24:25 O da onlara dedi: “Ey akılsızlar ve peygamberlerin söyledikleri her şeye inanmakta yüreği ağır olanlar!
24:26 Mesih’in bunları çekmesi ve yüceliğine girmesi gerekmez miydi?”
24:27 Musa’dan ve bütün peygamberlerden başlayarak, bütün Yazılarda kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı.
24:28 Gitmekte oldukları köye yaklaştılar; o ise daha uzağa gidecekmiş gibi davrandı.
24:29 Onu zorlayarak dediler: “Bizimle kal; çünkü akşam oluyor, gün artık sona erdi.” O da onlarla kalmak için içeri girdi.
24:30 Onlarla sofraya oturduğunda ekmeği aldı, kutsadı, bölüp onlara verdi.
24:31 Onların gözleri açıldı ve onu tanıdılar; o da onların gözünden kayboldu.
24:32 Birbirlerine dediler: “Yolda bizimle konuşurken, bize Yazıları açarken yüreğimiz içimizde yanmıyor muydu?”
24:33 Aynı saatte kalkıp Yeruşalim’e döndüler; On Birler’i ve onlarla birlikte olanları toplanmış buldular.
24:34 Onlar, “Rab gerçekten dirildi ve Simon’a göründü” diyorlardı.
24:35 Onlar da yolda olanları ve ekmeğin bölünmesi sırasında onu nasıl tanıdıklarını anlattılar.
24:36 Bunları anlatırlarken kendisi onların ortasında durdu.
24:37 Onlar ürküp korkuya kapıldılar ve bir ruh gördüklerini sandılar.
24:38 O da onlara dedi: “Neden sarsılıyorsunuz ve neden yüreklerinizde düşünceler yükseliyor?
24:39 Ellerime ve ayaklarıma bakın; ben kendisiyim. Bana dokunun ve görün; çünkü bende gördüğünüz gibi, ruhun eti ve kemiği olmaz.”
24:40 Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve ayaklarını gösterdi.
24:41 Onlar sevinçten hâlâ inanamaz ve hayret ederken onlara dedi: “Burada yiyecek bir şeyiniz var mı?”
24:42 Ona kızarmış balıktan bir parça verdiler.
24:43 O da alıp onların önünde yedi.
24:44 Sonra onlara dedi: “Ben daha sizinle birlikteyken size söylediğim sözler şunlardır: Musa’nın Yasası’nda, Peygamberlerde ve Mezmurlarda benim hakkımda yazılmış olan her şeyin yerine gelmesi gerekir.”
24:45 O zaman Yazıları anlamaları için onların zihnini açtı.
24:46 Onlara dedi: “Böyle yazılmıştır: Mesih acı çekecek ve üçüncü gün ölülerden dirilecek;
24:47 onun adıyla tövbe ve günahların bağışlanması bütün uluslara, Yeruşalim’den başlayarak duyurulacak.
24:48 Siz bunların tanıklarısınız.
24:49 İşte, ben Babamın vaadini üzerinize gönderiyorum. Siz ise yukarıdan gelen güçle kuşanıncaya kadar şehirde kalın.”
24:50 Sonra onları Beytanya’ya kadar dışarı çıkardı; ellerini kaldırıp onları kutsadı.
24:51 Onları kutsarken onlardan ayrıldı ve göğe alındı.
24:52 Onlar da ona tapındıktan sonra büyük sevinçle Yeruşalim’e döndüler.
24:53 Sürekli tapınakta Tanrı’yı kutsuyorlardı.