Halk Casuslar Gönderiyor – Tesniye 1

“Sonra Tanrımız RABbin bize buyurduğu gibi Horevden ayrıldık, Amorluların dağlık bölgesine giden yoldan geçerek gördüğünüz o geniş ve korkunç çölü aşıp Kadeş-Barneaya vardık. Size, Tanrımız RABbin bize vereceği Amorluların dağlık bölgesine vardınız dedim, İşte, Tanrınız RAB size ülkeyi verdi. Haydi, atalarınızın Tanrısı RABbin size söylediği gibi, gidip orayı mülk edinin. Korkmayın, yılmayın.
“O zaman hepiniz bana gelip, Ülkeyi araştırmak için önümüzden adamlar gönderelim dediniz, Hangi yoldan gideceğiz, hangi kentlere uğrayacağız? Bilgi versinler.
“Bu düşünceyi benimsedim. Her oymaktan birer kişi olmak üzere aranızdan on iki kişi seçtim. Bunlar dağlık bölgeye çıkarak Eşkol Vadisine varıp ülkeyi araştırdılar. Dönüşte orada yetişen meyvelerden getirdiler ve, Tanrımız RABbin bize vereceği ülke verimlidir diye haber verdiler.
“Ne var ki, siz oraya gitmek istemediniz. Tanrınız RABbin buyruğuna karşı geldiniz. Çadırlarınızda söylenerek, RAB bizden nefret ediyor dediniz, Bizi Amorluların eline verip yok etmek için Mısırdan çıkardı. Oraya niye gidelim? Kardeşlerimiz yöre halkının bizden daha güçlü, daha uzun boylu olduğunu söyleyerek cesaretimizi kırdılar. Kentler büyükmüş, göğe dek yükselen surlarla çevriliymiş. Orada Anaklıları da görmüşler.
“Oysa ben size, Onlardan korkmayın, yılmayın dedim, Önünüzden giden Tanrınız RAB sizin için savaşacak. Gözünüzün önünde Mısırda ve çölde sizler için yaptıklarının aynısını yapacak. Tanrınız RABbin buraya varıncaya dek, çocuğunu taşıyan bir adam gibi sizi nasıl yol boyunca taşıdığını gördünüz. Bütün bunlara karşın Tanrınız RABbe güvenmediniz. O RAB ki, çadırlarınızı kurmanız için size yer aramak, gideceğiniz yolu göstermek için geceleyin ateşte, gündüzün bulutta önünüzsıra gitti.”