İmam Ahmed: Cellale (pislik yiyen ve kokusu etine sinmiş olan hayvan) yemeyi ve onun sütünü de içmeyi ben kerih görürüm, demiştir. İbn Ebu Musa şöyle der: Cellale hakkında iki tane görüş gelmiştir: Birincisi: Onu yemek haramdır; Diğeri ise haram olmayıp, mekruhtur. Bu ise İmam Şafii’nin görüşüdür.
Ebu Hanife ise Cellale etini yemeyi kerih görmüştür ve bir süre hayvanın hapsedilmesine değin de bu görüşü üzere amel etmiştir. İbn Ömer’den rivayet edildiği üzere: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Cellale etini (yemekten) ve onun sütünden (içmekten) men etmiştir.”
Leys der ki: Tadı olmayan Cellale’yi kerih görmelerinin sebebi, ancak onun pislik ve benzer şeyler yemiş olmasından dolayıdır. el-Hasen ise Cellale’nin et ve sütü hakkında ruhsat vermiştir.
Cellale (üzerinden pisliğin kalmasına değin bir yerde) hapsedilecek olursa, ittifakla keraheti kalkar. Ama ne kadar süreyle bekletileceği hakkında farklı görüşler ileri sürülmüştür. İmam Ahmed’den nakledildiğine göre Cellale üç gün bekletilir, ister bu hayvan kuş yahut dört ayaklı hayvan olsun, fark etmez. Nitekim İbn Ömer pislik yiyen bir tavuğu üç gün hapsedip bekletmiştir. Bu Ebu Sevr’in görüşüdür.
Diğer görüşe göre: Tavuk üç gün süreyle bekletilir, deve, inek ve benzer hayvanlar ise kırk gün hapsedilip bekletilir. Bu, dişi deve ile inek hakkında Ata’nın kavlidir. Zira bu minvalde İbn Ömer’den rivayet edildiği üzere: “Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), kırk gece boyunca yemlenip de (kokusu düzelene kadar) pislik yiyen deveyi men etmiştir.” Çünkü deve ve inek ebat ve cisim olarak iri hayvanlar oldukları için onlarda barınmış olacak yulaf ve yemler haliyle daha çoktur.
Şöyle cevap verilmiştir: Bir hayvanı temizlemiş olmasının, diğerini de temizlemiş sayılacağından, bu durumuyla dışı necis olan hayvana benzemektedir.
Cellale’ye binmek de mekruhtur. Bu ise Rey ashabının görüşüdür. Çünkü binilmesi yasaklanmıştır. Belki bu şekilde ona binilmiş olmakla, hayvanın teri sebebiyle pislik kişiye sirayet etmiş olacaktır.