Zikredilenlerin dışında kalanlar ise mübahtır; çünkü mübahlığa delalet eden nasların genel manası bunu ifade etmektedir. Davarlar bu gruba dahildir. Bunlar; Deve, Sığır ve Koyunlardır. Yüce Allah buyurur ki: “Davar (cinsinden olan) hayvanlar, sizin için helal kılındı.” (Maide Suresi: 1) Antilop ve Yabani Eşek (olan Zebra) av hayvanlarındandır. Aynı şekilde Yabani Sığır ve değişik türevlerine göre Ceylan, Geyik, Dağ keçisi vb. hayvanlar da avlanılması mübah olanlardan sayıldıkları için, ihramda iken öldürülmeleri durumunda fidye gerekir. Devekuşu da helaldir. Tüm bunlar hakkında icma vardır. İmam Ahmed’e; “Zürafanın yenilip yenilmeyeceği?” sorulunca, o: “Evet, (yenilebilir.)” cevabını vermiştir.
Tüm Atlar ise mübahtır; binmek için olsun, yük için kullanılan Atlar olsun, fark etmez. Bunu, İmam Ahmed ifade etmiştir. Hammad b. Zeyd, Leys, İbn Mübarek, İmam Şafii ve Ebu Sevr de bunu söylemiştir. Çünkü bu noktada Cabir’den nakledildiğine göre; “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber gününde evcil Eşek etini yasakladı ve At eti yemeye ise izin verdi.” Esma’dan rivayete göre, o şöyle demiştir; “Biz, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) döneminde bir at kestik ve onu yedik.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir. Çünkü At, temiz bir hayvandır, azı dişi ve pençesi yoktur; bu haliyle davarlar hükmü gibi ele alınacağından, mübahlığı gösteren ayet ve hadislerin genel kapsamına dahil edilmiştir.
Ebu Hanife ise At etini yemeyi haram, İmam Malik ve Evzai ise mekruh görmüştür. Çünkü Yüce Allah: “Atları, katırları ve eşekleri binmeniz ve (gözlere) zinet olsun diye (yarattı)…” (Nahl Suresi: 8) diye buyurmuştur. Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ise: “Ehli Eşek, At ve Katır size haramdır.” buyurmuştur.
Ayet-i kerimeye gelince; Onlar, ancak ayetin hitabı deliliyle onu bağlı kılarlar, (ama) bunu ise söylemezler. Halid’in (naklettiği) hadise gelince, iyi bir isnadı bulunmamaktadır. Bunu, İmam Ahmed söyler. Kendisi şöyle de demiştir: “Bizim ileri sürdüğümüz hadisleri bu tür münker hadislerle terk etmeyiz.”
Tavşan yemek mübahtır. el-Muvaffak der ki: Tavşanın haram olduğunu söyleyeni bilmiyoruz; ancak Amr b. el-As’tan nakledilen bir görüş bunun dışındadır. Nitekim Enes’ten rivayete göre, o şöyle demiştir: “Bir seferde yürüyorduk, Merru Zehran’a geldiğimizde bir tavşanı ürkütüp kaçırdık. Seferde bulunanlar arkasından koştularsa da yorulup onu yakalayamadılar. Ben, koştum ve tavşanı yakaladım. Müteakiben onu Ebu Talha’ya getirdim. Ebu Talha hayvanı kesti ve uyluğunu ve budunu Hz. Peygamber’e (a.s.) gönderdi. Bunu, Hz. Peygamber’e ben getirdim, o da kabul etti.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir.
Ada Tavşanı da mübahtır. Bunu, İmam Şafii söylemiştir. Çünkü ihram ve Harem’de (öldürülmesi durumunda) fidyesi verilir. Ada Tavşanı da ekinleri ve baklagilleri telef etmede tıpkı Tavşan gibidir; dolayısıyla yenilmesi de Tavşan gibi mübahtır. Zira aslolan mübah olduğudur. Nasların genel manasına göre bu hayvanın haram olduğuna bir çıkarım olmadığından dolayı, mübah olması icap eder.
el-Kadı ise; Ada Tavşanının haram olduğunu söylemiştir. Bu, Ebu Yusuf hariç Ebu Hanife’nin ve ashabının görüşüdür.
Arap Tavşanı (Jerboa): İmam Ahmed bu hayvanın yenilmesine ruhsat vermiştir. Bu, İmam Şafii ve Ebu Sevr’in görüşünü oluşturmaktadır. Çünkü fidyesi verilir ve bu hayvanın haram olduğuna dair bir delil bulunmadığı için aslolan mübah olacağıdır. Ebu Hanife ise bunun haram olduğunu söylemiştir. Bu görüş, aynı şekilde İmam Ahmed’den de rivayet edilmiştir; çünkü Fare’ye benzemektedir. (Ama) buna geçen açıklamalarla cevap verilmiştir.
Haramlar konusunda zikri geçmeyen kuşlar ise mübahtır. Mesela Tavuk, Toy Kuşu ve her türlü Serçeler bunlar arasındadır. Her türlü Güvercinler de mübahtır, Turnalar, Su kuşları, Kuğular, Tavus kuşları ve benzer kuşlar da hep mübahtır. el-Muvaffak der ki: Bunlarda bir ihtilafın olduğunu bilmiyoruz. Dolayısıyla pençesiyle av yakalamayan ve leş yemeyip, pis ve çirkin de addedilmeyen her bir kuş helaldir (yenilmesi mübahtır).