“Veya ona bir hazine atılsaydı, ya da ondan bir bahçesi olsa, oradan yeseydi!” Zalimler dediler: “Siz ancak büyülenmiş bir adamı izliyorsunuz.”
Diyanet Vakfı
Yahut kendisine bir hazine verilmeli veya içinden yeyip (meşakkatsizce geçimini sağlayacağı) bir bahçesi olmalıydı. (Ayrıca) o zalimler (müminlere): Siz, ancak büyüye tutulmuş bir adama uymaktasınız! dediler.
Kurtubi Tefsiri
“Yahut ona bir hazine verilmeli veya mahsullerinden yiyeceği bir bahçesi olmalı değil miydi?” Zâlimler: “Siz ancak büyülenmiş bir adama uyuyorsunuz” dediler.
“Yahut ona bir hazine verilmeli…” âyetinde
“Yahut… verilmeli” ifadesi ref’ mahallindedir. “Veya mahsullerinden yiyeceği bir bahçesi olmalı değil miydi?” anlamındaki âyette geçen: “Yiyeceği” âyetini Medine’liler, Ebû Amr ve Âsım “ye” ile okumuşlardır. Diğer Kûfe’li kıraat âlimleri ise bunu (yiyeceğimiz anlamında olmak üzere) nûn ile okumuşlardır. (“Yiyeceği” anlamını veren) “ya” ile kıraat daha açık ve anlaşılır olmakla birlikte, her iki kıraat da güzel olup, her birisi ayrı bir anlam ifade etmektedir. Daha önceden Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’dan söz edilmiş olduğundan zamirin ona ait olması daha açık anlaşılan bir husustur. Bunu en-Nehhâs zikretmiştir.
“Zâlimler: ‘Siz ancak büyülenmiş bir adama uyuyorsunuz’ dediler.” Bu da daha önce el-İsra Sûresi’nde (17/47. âyette) geçmiş bulunmaktadır. Bu sözleri söyleyen kişi, el-Maverdî’nin belirttiğine göre Abdullah b. ez-Zibârî’dir.