Ne yücedir o ki, gökte burçlar yaptı ve onda bir kandil ve aydınlatıcı bir ay var etti.
Diyanet Vakfı
Gökte burçları var eden, onların içinde bir çerağ (güneş) ve nurlu bir ay barındıran Allah, yüceler yücesidir.
Kurtubi Tefsiri
Gökte burçlar kılan, onda bir kandil ve aydınlık saçan bir ay yaratanın şanı ne yüce, ne mübarektir!
“Gökte burçlar…” yani konaklar
“kılan…ın şanı ne yüce, ne mübarektir!” Burçlara dair açıklamalar daha önceden (el-Hicr, 15/16. âyetin tefsirinde) geçmiş bulunmaktadır.
“Onda bir kandil…” İbn Abbâs dedi ki: Güneşi kastetmektedir. Bunun bir benzeri de yüce Allah’ın:
“Güneşi de bir kandil yapmıştır.” (Nûh, 71/16) âyetidir. Genel olarak buradaki “kandil” anlamındaki “sirac” kelimesi, tekil olarak okunmuştur. Ancak Hamza ve el-Kisaî: “Kandiller” diye okumuşlardır ki, bu kıraate göre maksat, parıl panl ışık saçan büyük yıldızlar demektir. Ebû Ubeyd’e göre birinci kıraat daha uygundur, çünkü o (takdirde) “kandiller”i de yıldızlar, “burçlar”ı da yıldızlar diye te’vil etmiş olur. Böylelikle anlam yıldızlar ve yıldızlar demek olur.
en-Nehhâs dedi ki: Ancak onların lehine şöyle bir te’vil yapılabilir: Eban b. Tağlib dedi ki: Kandillerden kasıt bol ışık saçan yıldızlardır. es-Sa’lebî dedi ki; Zühre (Venüs), Müşteri (Jüpiter), Zühal (Satürn), balıkçılar ve benzerleri böyledir.
“Ve aydınlık saçan bir ay” Yani doğduğu vakit yeryüzünü aydınlatan bir ay… İsmet, el-A’meş’den “kaf” harfini ötreli, “mim” harfini de sakin olarak; diye okuduğunu rivâyet etmiştir. Ancak bu şaz bir kıraattir. Şayet zamanının müslümanlarının İmâmı olan Ahmed b. Hanbel’in onun hakkında: Kıraatleri rivâyet eden İsmet’in naklettiklerini yazmayınız, sözü dışında hiçbir şey olmasaydı bile bu kadarı dahi yeterdi. Ancak Ebû Hatim es-Sicistanî sözü geçen bu İsmet’in yaptığı rivâyetleri zikretmeye çokça önem verirdi.