1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29
Fetih Suresi, Kur’an’ın 48. suresi olup Medine döneminde indirilmiştir ve 29 ayetten oluşur. Adını, ilk ayette geçen ve “fetih” anlamına gelen kelimeden alır. Sure, büyük ölçüde Hudeybiye Antlaşması sonrasında indirilmiştir. İlk bakışta Müslümanların aleyhine gibi görünen bu antlaşmanın Allah tarafından “apaçık bir fetih” olarak nitelendirilmesi, surenin ana temasını oluşturur. Surede Allah’ın yardımı, peygamberlik, müminlerin özellikleri ve İslam’ın gelecekteki başarısı üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında Allah’ın Elçisi’ne apaçık bir fetih verdiği bildirilir. Bu fetih sayesinde Allah’ın geçmiş ve gelecek kusurları bağışlayacağı, nimetini tamamlayacağı ve onu dosdoğru yola ileteceği belirtilir. Müminlerin kalplerine güven ve huzur indirildiği, böylece imanlarının arttığı ifade edilir.
Fetih Suresi’nde Hudeybiye Antlaşması sırasında yaşanan olaylara işaret edilir. Müminlerin Mekke’ye umre yapmak amacıyla çıkmalarına rağmen Kureyş tarafından engellenmeleri ve sonrasında yapılan antlaşma anlatılır. Bu olayın görünürde bir geri adım gibi görünmesine rağmen gerçekte İslam’ın yayılışını hızlandıran büyük bir başarı olduğu vurgulanır.
Surede münafıkların ve bedevilerden bazı kimselerin tutumları eleştirilir. Bunların Müslümanların başarısız olacağını düşündükleri, Allah hakkında kötü zan besledikleri belirtilir. Buna karşılık samimi müminlerin Allah’a ve Elçisi’ne bağlılık gösterdikleri ifade edilir.
Fetih Suresi’nde Rıdvan Biatı’na da değinilir. Müminlerin ağacın altında Allah’ın Elçisi’ne bağlılık sözü vermeleri övülür. Allah’ın bu müminlerden razı olduğu, kalplerindekini bildiği ve üzerlerine huzur indirdiği belirtilir. Bu olay, İslam tarihindeki önemli dönüm noktalarından biri olarak sunulur.
Surede Allah’ın göklerin ve yerin ordularına sahip olduğu sık sık vurgulanır. Zaferin yalnızca maddi güçle değil, Allah’ın yardımıyla gerçekleştiği belirtilir. Müminlerin Allah’a güvenmeleri ve O’nun vaadine inanmaları öğütlenir.
Fetih Suresi’nde Allah’ın Elçisi’nin hak din ile gönderildiği ve bu dinin bütün dinlere üstün kılınacağı bildirilir. Bu, İslam’ın yayılacağına dair önemli müjdelerden biri olarak kabul edilir.
Surede mümin erkekler ve mümin kadınlar için bağışlanma ve büyük mükâfat vaat edilirken, münafıklar ve müşrikler için ilahi ceza bildirilmektedir. Böylece iman ile inkâr arasındaki sonuç farkı açıkça ortaya konulur.
Fetih Suresi’nin son ayetinde Allah’ın Elçisi ve onunla birlikte bulunan müminlerin özellikleri anlatılır. Onların inkârcılara karşı kararlı, kendi aralarında merhametli oldukları belirtilir. Rükû ve secde hâlinde Allah’ın lütfunu ve rızasını aradıkları ifade edilir. Yüzlerinde ibadetin izi bulunduğu belirtilerek onların manevi özellikleri övülür. Ayrıca Tevrat ve İncil’deki örneklerine işaret edilerek, giderek güçlenen ve çevresine fayda sağlayan bir ekine benzetilirler.
Genel olarak Fetih Suresi, Hudeybiye Antlaşması’nın gerçek anlamını açıklayan, Allah’ın yardımının ve vaadinin kesinliğini vurgulayan, müminlerin sadakatini öven, münafıkların yanlış tutumlarını ortaya koyan ve İslam’ın gelecekteki başarısını müjdeleyen son derece önemli bir suredir.