Diz kapağı altından ve göbek üstünden olmak üzere hayızlı kadından yararlanmak, nas ve icmâya göre caizdir. Ferçten cinsel ilişki yapmak ise nas ve icmâya göre haramdır. Kadının diz kapağı altı ve göbek üstünden olmak üzere faydalanma konusunda ise farklı görüşler ileri sürülmüştür:
İmam Ahmed, bunun mübah olduğu görüşüne sahip olmuştur. Bunu, İkrime, Ata, Şabi, Sevri ve İshak nakletmiştir. Zira Yüce Allah’ın: “Sana hayızdan sorarlar. De ki: O, bir ezadır…” (Bakara Suresi: 222) buyruğu bunu ifade etmektedir. Ayette geçen “mahîz” ifadesi; “mekân, uyulan yer, gece kalınan yer” anlamında, hayızın ism-i mekân şeklidir. (Hayız günleri, hayız olma yeri… anlamlarına da gelir.) Kanı akan yerden (ferçten) kaçınılması şartıyla tahsis edilmiş olması, fercin dışındaki yerlerden istifade edilmesinin serbest olduğu anlamına gelmiş olmaktadır.
Bu ifade, her ne kadar “hayız” anlamına da gelmiş olsa, maksadın “hayız mekânı” olması, şu iki yönden dolayı daha çok tercih edilmektedir:
Şayet “hayız” kastedilmiş olsaydı, bu durumda tamamen hayız süresince kadınlardan uzak durmak emredilmiş olurdu. İcmâ ise bunun tersine gelmiştir.
Ayet-i kerimenin iniş sebebi şöyle cereyan etmiştir: Yahudiler, bir kadın hayız olduğu vakit, artık onunla temizlenene kadar beraber yemek yemezler ve evlerde onlarla bir araya gelmezlerdi. Ashab-ı kiram, hayız konusunu Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e sordular. Bunun üzerine Yüce Allah: “Sana hayızdan soruyorlar. De ki: O, bir eziyettir…” ayetini indirdi. Bunun üzerine Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem): “Cima (cinsel ilişki) hariç her şeyi yapabilirsiniz.” buyurdu. Bu tefsir, Allah’ın (celle celaluhu) muradını ortaya koymuş olmaktadır. Öyleyse “hayız” kasdı üzerine yahudilerin muhalefetini hamletmek tahakkuk da etmez; zira bu, onlara uygun düşmüş olacaktır. Nitekim “Cima (cinsel ilişki) hariç her şeyi yapabilirsiniz.” buyruğu ayan beyan ortadadır. Bir eziyet olması hasebiyle cima yasaklanmış ve yeri de bizzat tahsis edilmiştir, dübür gibi.
Ebu Hanife, İmam Malik ve İmam Şafii ise bunun mübah olmadığını belirtmişlerdir. Çünkü şu gelen hadisler bunu ifade etmektedir: Hz. Aişe der ki: “İçimizden birisi hayız olduğu vakit Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem) ona emrederdi. O da bir izar bağlardı. Sonra kendisi o kadınla mübaşeret ederdi.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir. Buhari’nin lafzı şöyledir: “Hayız olduğum zaman Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem) bana emrederdi, bir izar bağlardım. Sonra kendisi benimle mübaşeret ederdi.” Hz. Meymune’den nakledildiğine göre, şöyle demiştir: “Allah Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), kadınlar hayızlı bulundukları zaman onlarla izar üstünden mübaşeret ederdi.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir.
Bunun, izarın üstünden istifade etmenin helal olduğuna, başka yer için de haram olmadığına delil olduğu şeklinde cevap verilmiştir. Nitekim Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), birtakım mübahları da kimi zaman çirkin göstermek amacıyla terk ederdi. Sonra bu şekilde delil göstermek, anlaşılmasına katkı sağlamak yoluyla ifade edilmiştir. Mantuku geçecek olan şey de öne geçirilmiştir. Öyle ki Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in bazı eşlerinden şöyle dedikleri nakledilmiştir: “Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), hayız olan eşinden bir şey istediği vakit fercinin üzerine bir elbise koyardı.”