Yukarıda sözü edilen bayramlara ek olarak, Nisan ayının ilk çarşamba günü kutlanan Yeni Yıl Bayramı da vardır. Yezidilere göre bu günde davul çalınmaz. Çünkü Tanrı tahtına oturur ve burada yaptığı toplantıda gelecek yılın olaylarını kararlaştırır. Ayrıca evlerinin kapılarına yabani kırmızı anemon (gelincik benzeri kır çiçekleri) asarlar.
Doğulularda eğlence çalgılarının sesinden uzak durmak, pişmanlık ve tövbe hâlini ifade eder. Bu nedenle Yezidilerin, Tanrı’nın bu günde gelecek yılın kaderini belirlediğine ve bu sebeple insanların günahlarından içtenlikle pişmanlık duyarak O’nunla ilişkilerini düzeltmeleri gerektiğine inandıkları düşünülebilir.
Eğer durum gerçekten buysa, evlerin girişine çiçek asılmasının anlamı da Kötülük İlkesini yatıştırmak ve gelecek yıl boyunca felaketleri uzaklaştırmak amacıyla yapılmış bir davranış olarak yorumlanabilir.
Bu tür bir inancın benzerleri birçok dinde bulunmaktadır. Babil mitolojisine göre insanın kaderi Yeni Yıl gününde belirlenir ve on gün sonra kesinleştirilirdi. Bu nedenle o günden önce tanrıyı hoşnut etmek veya en azından onunla olan ilişkiyi güvence altına almak gerekli görülürdü. Bundan dolayı Yeni Yıl dönemi, tanrıların insanlar hakkında verecekleri iyi veya kötü kararların bireysel hayat üzerindeki etkisi sebebiyle büyük önem taşırdı. Günümüzde dostlarımıza “Mutlu Yıllar” dileğinde bulunma geleneğimizin de belki bu eski anlayışla bir bağlantısı olabilir.
Kefaret Günü (Levililer 23:27; 25:9), Yahudilerin dinî takviminde son derece önemli bir yere sahipti. Bu gün, bütün halkın ve her bireyin Yahve ile olan ilişkisini arındırmaya yönelik kapsamlı bir arınma günüydü. Amacı, hem toplumsal hem de bireysel düzeyde günah bilincini ve Tanrı’nın yargısından duyulan korkuyu yeniden canlandırmaktı.
Talmud’a göre (Mişna, Roş Haşana, I, 2), Roş Haşana en önemli yargı günüdür. Bu günde bütün yaratıklar Yaratıcı’nın huzurunda yargılanır. Üç kitap açılır; bunlardan birine kötülerin, diğerine iyilerin, üçüncüsüne ise orta durumda bulunanların kaderi yazılır. Bu nedenle Yeni Yıl’ın birinci gününden onuncu gününe kadar insanlar dua eder ve tövbe ederek olumsuz bir hükmün kaldırılmasını umut ederler. Rabbi Akiva da şöyle demektedir:
“Yeni Yıl gününde bütün insanlar yargılanır; hüküm ise Kefaret Günü’nde kesinleşir.”
Yezidilerin kapılarına astıkları kırmızı çiçekler de, İsrailoğullarının Mısır’da evlerinin kapı sövelerine sürdükleri ve Helâk Edici Melek’in o evleri atlayıp geçmesini sağlayan kanı hatırlatmaktadır. Benzer bir uygulama Hindistan’daki Parsiler arasında da görülmektedir. Onlar da her yeni yılın başlangıcında evlerinin girişine yapraklardan yapılmış bir dizi asarlar.
Bütün bunlar dikkate alındığında, Yezidilerin Sarsal (Yeni Yıl) gününde mezarlarda fakirlere yemek dağıtmalarının amacı, kendi inançlarına göre başka bir varlıkta yeniden dünyaya gelecek olan ölüler adına Tanrı’yı hoşnut etmeye çalışmaktır.