Sünnet, Evharistiya (Komünyon) ve vaftiz, Yezid’in takipçileri tarafından uygulanan üç dinî ayindir.
Bunlardan sünnet isteğe bağlıdır. Vaftiz ise farklıdır; yerine getirilmesi zorunlu bir görev sayılır. Bir çocuk, Şeyh Adî’nin türbesine önemli bir güçlük veya tehlike olmaksızın götürülebilecek kadar yakın bir yerde doğmuşsa, doğumdan sonra mümkün olan en kısa sürede vaftiz edilmelidir.
Kavallar, belirli aralıklarla yaptıkları ziyaretlerde yanlarında kutsal suyla doldurulmuş bir şişe veya tulum taşırlar ve türbeye getirilemeyen çocukları bu suyla vaftiz ederler.
Vaftiz şu şekilde yapılır: Bir şeyh bebeği suya götürür, elbiselerini çıkarır ve onu üç defa suya daldırır. İkinci daldırıştan sonra elini çocuğun başına koyarak şu sözleri mırıldanır:
“Hol hola! Sultan Yezid. Sen Yezid’in kuzusu oldun. Yezid’in dini uğruna şehit olasın.”
Anne ve baba, su kaynağının üzerindeki kubbeli yapıya alınmaz; dışarıda beklerler.
Şeyh, yaptığı bu hizmet karşılığında çocuğun babasından ücret alır. Çocuk erkekse verilen hediye, kız çocuğu için verilenden daha değerli olmalıdır.
Vaftizden sonraki yirmi gün içinde erkek çocuk sünnet edilir. Bu töreni iki şeyh gerçekleştirir. Biri çocuğu kucağında tutarken diğeri sünnet işlemini yapar.
İşleme başlamadan önce çocuktan şu sözleri söylemesi istenir:
“Ben aydınlatıcı Yezid’in kuzusuyum.”
Çocuk bunu söyleyemeyecek kadar küçükse, onu kucağında tutan şeyh bu sözleri onun adına tekrar eder.
Bütün bunlar anne, baba, akrabalar ve dostların huzurunda, ney ve def sesleri eşliğinde büyük bir sevinç içinde gerçekleştirilir.
Tören tamamlandıktan sonra çocuğun babası, orada bulunan herkese yedi gün boyunca ziyafet verir. Bu süre içinde insanlar dans eder, şarkılar söyler ve sünnet edilen çocuğun dostları ile komşularının gönderdiği yemekleri yerler.
Kutlamalar sona erince iki şeyhe hediyeler verilir ve herkes evine döner.
Yezidiler bu iki uygulamayı yerine getirmelerinin sebebini şöyle açıklarlar: “Biri işe yaramazsa diğeri yarayabilir; ayrıca ikisinin de hiçbir zararı yoktur.”
Evharistiya (Komünyon) ayinine gelince, bu uygulama yalnızca belirli bir bölgede görülmektedir. Genellikle Diyarbakır’a bağlı Halitiye denilen yerde yaşayan Yezidiler tarafından uygulanır.
Tören şu şekilde yapılır:
Katılanlar bir masa etrafında otururlar. Aralarındaki önder eline bir kadeh şarap alarak Kürtçe:
“Bu nedir?”
diye sorar.
Ardından kendisi cevap verir:
“Bu İsa’nın kadehidir.”
Sonra şöyle devam eder:
“İsa burada oturmakta ve bu kadehin içinde bulunmaktadır.”
Önce kendisi şaraptan içer, ardından kadehi sırayla diğerlerine uzatır. Son kişi kadehte kalan şarabın tamamını içer.
Yezidiler arasında bir başka sakrament daha vardır. Bu da tövbe ayinidir.
İki kişi arasında kavga çıktığında suçlu olan kimse elleriyle yüzünü kapatarak en saygın şeyhe gider ve günahını itiraf eder.
Şeyh ona öğüt verir ve düşmanının ellerini, ardından da din adamlarının ellerini öpmesini emreder.
Bu yapıldığı hâlde barış sağlanamazsa, suçlu kim olursa olsun aynı işlemleri yeniden yerine getirmek zorundadır.
Barış sağlandığında ise tövbe eden kişi bir koyun keser ve barıştığı kimseye ve din adamlarına şarap ikram eder.
Bununla birlikte bu tövbe ayini zorunlu değildir.