Andolsun, zikirden sonra Zebur’da da yazdık: “Yeryüzüne salih kullarım varis olacaktır.”
Diyanet Vakfı
Andolsun Zikirden sonra Zeburda da: «Yeryüzüne iyi kullarım varis olacaktır» diye yazmıştık.
Kurtubi Tefsiri
Yemin olsun ki Biz zikirden sonra Zebur’da: “Arza Benim salih kullarım mirasçı olur” diye yazdık.
“Yemin olsun ki Biz” semâda bulunan
“zikirden sonra Zebur’da”; Zebur ile kitap aynı şeylerdir. Bundan dolayı Tevrat’a da, İncil’e de, Zebur denilebilir, “Yazdım” demektir. Çoğulu “zubur” …diye gelir. Saîd b. Cübeyr dedi ki; “Zebur” Tevrat, İncil ve Kur’ân-ı Kerîm’dir.
“Arza” cennete
“Benim salih kullarım mirasçı olur, diye yazdık.” Bu açıklamayı Süfyan, el-A’meş’den, o Saîd b. Cübeyr’den rivâyet etmiştir,
en-Nehaî dedi ki: Zebur, Davud’a verilen Zebur’dur. Zikir’den kasıt da Mûsa (aleyhisselâm)a indirilen Tevrat’tır. Mücahid ve İbn Zeyd dediler ki: Zebur bütün peygamberlere (hepsine selam olsun) verilen kitaplardır. Zikir ise yüce Allah’ın nezdinde semâda bulunan kitapların anasıdır.
İbn Abbâs dedi ki: Zebur Allah’ın Mûsa (aleyhisselâm)dan sonra peygamberlerine indirmiş olduğu kitaplardır. Zikir ise Mûsa (aleyhisselâm)a indirilen Tevrat’tır.
Hamza “ez-Zubûr” diye “ze” harfini ötreli “zîbr”in çoğulu olarak okumuştur.
“Arza benim salih kullarım mirasçı olur” âyeti hakkında yapılan en güzel açıklama, Saîd b. Cübeyr’in de dediği gibi, bununla cennet arzının kastedildiğidir. Çünkü dünyada arza salih olanlar da, başkaları da mirasçı olmuştur. Bu aynı zamanda İbn Abbâs, Mücahid ve başkalarının da görüşüdür. Mücahid ve Ebû’l-Âl-iyye dediler ki: Bu te’vilin delili yüce Allah’ın şu âyetidir:
“Bize olan vaadini yerine getiren, cennetten dilediğimiz yere konmak üzere arzı bize veren Allah’a hamdolsun.” (ez-Zumer, 39/74)
Yine İbn Abbâs’tan nakledildiğine göre; orası Arz-ı Mukaddes’tir. Ondan gelen bir başka rivâyete göre; orası kâfir ümmetlerin arzıdır. Muhammed (sallallahü aleyhi ve sellem)in ümmeti fetihlerle oraya mirasçı olur.
Bu âyetle İsrailoğullarının kastedildiği de söylenmiştir. Bunu delil de yüce Allah’ın şu âyetidir:
“Zaafa uğratılagelmiş kavmi de bereketlendirdiğimiz yerin doğularına da, batılarına da mirasçı kıldık.” (el-A’râf, 7/137) Fakat müfessirlerin çoğunluğu “salih kullar” ile Muhammed (sallallahü aleyhi ve sellem)ın ümmetinin kastedildiği görüşündedir.
Hamza Salih kullarım” âyetini “ya” harfini sakin (harekesiz, harf-i med) olarak okumuştur.