Duha Suresi, Kur’an’ın 93. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 11 ayetten oluşur. Adını, ilk ayette geçen “duha” (kuşluk vakti) kelimesinden alır. Sure, bir süre vahyin kesilmesi üzerine ortaya çıkan üzüntü ve endişeye karşı teselli amacı taşır. Allah’ın, peygamberini terk etmediği ve ona darılmadığı vurgulanır. Geleceğin geçmişten daha hayırlı olacağı müjdesi verilir ve Allah’ın nimetlerinin devam edeceği belirtilir.
Ayrıca surede, peygamberin geçmişte yaşadığı zorluklara rağmen Allah’ın ona nasıl yardım ettiği hatırlatılır: yetimken korunması, yol gösterilmesi ve ihtiyaçlarının giderilmesi gibi. Bu hatırlatmalar, Allah’ın desteğinin sürekliliğini göstermeyi amaçlar. Son bölümde ise ahlaki ve toplumsal sorumluluklara dikkat çekilir: yetime kötü davranmamak, ihtiyaç sahibini geri çevirmemek ve Allah’ın nimetlerini anıp dile getirmek gerektiği ifade edilir. Genel olarak Duha Suresi, zor zamanlarda umudu korumayı, Allah’a güvenmeyi ve sahip olunan nimetlerin farkında olarak başkalarına karşı merhametli olmayı öğütleyen bir suredir.