Müstehap olan Cuma (namazının), zevalden sonra kılınmasıdır. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle yapardı. Bu noktada gelen Seleme b. el-Akva’nın rivayetinde o, şöyle demiştir: “Biz, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Cumayı kılardık ve henüz duvarların gölgesi yokken de (mescitten) ayrılırdık.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir. Enes’ten nakledildiğine göre; “Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem), Cuma namazını güneş meylederken kılardı.” Çünkü böylelikle ihtilaftan çıkış vardır. Zira ümmetin alimleri, Cuma namazının vaktinin, zevalden sonrası olduğu noktasında ittifak etmişlerdir. Söz konusu ihtilaf ise sadece öncesiyle ilgilidir. Şiddetli sıcak ve diğeri arasında, zevalin hemen peşine Cuma namazının kılınmasının müstehaplığı hususunda ise bir fark yoktur.
Cuma hutbesindeki minber: İnsanlara hutbeyi işittirmek için minberin üzerine çıkmak müstehaptır. Şu var ki; “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) insanlara hutbe verirken onu minberin üzerine irad ederdi.” Sehl b. Sad ise şöyle demiştir: Allah’ın Resulü (Ensar kadınlarından) birisine haber gönderip şöyle buyurdu: “Marangoz köleni gör de benim için insanlara hutbe irad ettiğim zaman üzerinde durabileceğim tahtadan bir yer yapsın…” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir.