1. De ki: Bana vahyolundu ki cinlerden bir topluluk dinledi, sonra dediler: Gerçekten biz şaşılacak bir Kur’an dinledik.
2. Doğru yola iletiyor, biz ona iman ettik ve biz Rabbimize hiçbir şeyi ortak koşmayacağız.
3. Gerçekten bizim Rabbimizin yüceliği çok yüksektir, O ne bir eş edinmiştir ne de bir çocuk.
4. Gerçekten bizim beyinsizimiz Allah hakkında aşırı sözler söylüyordu.
5. Ve biz sanmıştık ki insanlar ve cinler Allah hakkında asla yalan söylemez.
6. Gerçekten insanlar arasında bazı adamlar, cinlerden bazı adamlara sığınırlardı, böylece onların azgınlıklarını artırdılar.
7. Ve onlar da sizin sandığınız gibi, Allah’ın hiç kimseyi diriltmeyeceğini sanmışlardı.
8. Ve biz göğe dokunduk, onu güçlü gözcülerle ve alevlerle doldurulmuş bulduk.
9. Ve biz, orada dinlemek için oturacak yerler bulurduk. Fakat şimdi kim dinlemeye kalkarsa onu gözetleyen bir alev bulur.
10. Ve biz bilmiyoruz, yeryüzündekiler için bir kötülük mü istenildi, yoksa Rableri onlar için doğru bir yol mu diledi.
11. Ve bizden salih olanlar var, bizden bunun altında olanlar da var. Biz farklı yollar üzerindeydik.
12. Ve biz anladık ki biz Allah’ı yeryüzünde aciz bırakamayız ve kaçmakla da O’nu aciz bırakamayız.
13. Ve biz doğru yolu işittiğimizde ona iman ettik. Kim Rabbine iman ederse artık o, ne eksikliğe uğratılır ne de haksızlığa.
14. Ve bizden Müslümanlar vardır ve bizden zalimler de. Kim teslim olmuşsa işte onlar doğru yolu aramış olanlardır.
15. Ama zalimler cehennem için odun olmuşlardır.
16. Ve eğer onlar yolda dosdoğru olsalardı, elbette biz onlara bol bir su içirirdik.
17. Ki onları onunla denemek için. Kim Rabbinin zikrinden yüz çevirirse onu zorlu bir azaba sürükler.
18. Ve camiler Allah’ındır, o halde Allah ile birlikte hiç kimseye dua etmeyin.
19. Ve Allah’ın kulu O’na dua etmek için kalktığında, neredeyse onun üzerine yığılacaklardı.
20. De ki: Ben sadece Rabbime dua ederim ve O’na hiçbir şeyi ortak koşmam.
21. De ki: Ben sizin için ne bir zarar ne de bir doğru yola iletme gücüne sahibim.
22. De ki: Beni Allah’tan hiçbir kimse koruyamaz ve ben O’ndan başka bir sığınak da bulamam.
23. Sadece Allah’tan bir tebliğ ve O’nun mesajlarını iletmekle yükümlüyüm. Kim Allah’a ve O’nun elçisine karşı gelirse, hiç şüphesiz onun için cehennem ateşi vardır, orada ebediyen kalıcıdırlar.
24. Nihayet vaat edileni gördüklerinde, kim yardım edici olarak daha zayıfmış ve sayı bakımından daha azmış öğrenecekler.
25. De ki: Bilmiyorum, size vaat edilen yakın mı, yoksa Rabbim onun için uzun bir süre mi koyar.
26. Gaybı bilen O’dur. Gaybını kimseye açıklamaz.
27. Ancak razı olduğu bir elçiye bildirir. Şüphesiz ki O, onun önünden ve ardından gözetleyiciler salar.
28. Ki Rablerinin mesajlarını ulaştırmış olduklarını bilsin. Ve O, onların nezdindekileri kuşatmıştır ve her şeyi sayı olarak saymıştır.
Chat
Sohbet Yükleniyor...