Bize Müsedded rivayet etti. Dedi ki: Bize İsmâil rivayet etti. Dedi ki: Bize Eyyûb, İkrime’den, İbn Abbâs’tan rivayet etti. (İbn Abbâs) dedi ki:
Nebi, kendisine emredileni okurdu ve kendisine emredileni susardı:
Ve Ubeydullah, Sâbit’ten, Enes’ten şöyle dedi: Ensardan bir adam, Kuba mescidinde onlara imamlık yapardı. Namazda onlara okuduğu bir sûreyi her açtığında, mutlaka tekbir ile başlar, onu bitirinceye kadar okur; sonra onunla birlikte başka bir sûre daha okurdu. Bunu her rek‘atta yapardı.
Arkadaşları onunla konuşup dediler ki: “Sen bu sûreyle başlıyorsun; sonra da sana yetmediğini görüyorsun ki başka bir sûrenin daha okunmasını ekliyorsun. Ya sadece onu oku ya da onu bırakıp başka bir sûre oku.”
O da dedi ki: “Ben onu bırakacak değilim. Eğer bununla size imamlık yapmamı isterseniz yaparım; eğer hoş görmezseniz sizi bırakırım.”
Onlar onu kendilerinin en faziletlilerinden görüyorlardı ve onlara başkasının imamlık yapmasını istemediler. Nebi onlara gelince olayı ona anlattılar. Nebi dedi ki:
“Ey falan! Arkadaşlarının sana emrettiğini yapmaktan seni alıkoyan nedir? Ve her rek‘atta bu sûreye devam etmene seni sevk eden nedir?”
O dedi ki: “Ben onu seviyorum.”
Nebi dedi ki: “Onu sevmen seni cennete soktu.”