Muâz b. Fadâle bize rivayet etti. Hişâm, Katâde’den; o da Enes’ten rivayet etti. Enes dedi ki:
İnsanlar Peygamber’e öyle çok soru sordular ki onu bunaltıp sıkıştırdılar. Bir gün Peygamber minbere çıktı ve şöyle dedi:
“Bana her ne sorarsanız, mutlaka size açıklarım.”
Ben sağa sola bakıyordum; bir de ne göreyim, herkes başını elbisesine sarmış ağlıyor. Derken, tartıştığında (kavga ettiğinde) babasından başkasına nispet edilerek çağrılan bir adam kalktı ve dedi ki: “Ey Allah’ın peygamberi! Babam kim?” Peygamber: “Baban Huzâfe’dir” dedi.
Sonra Ömer kalktı ve dedi ki: “Allah’ı Rab olarak, İslam’ı din olarak, Muhammed’i elçi olarak benimsedik. Kötü fitnelerden Allah’a sığınırız.”
Peygamber şöyle buyurdu:
“Bugün gördüğüm gibi, hayır ve şerri bir arada hiç görmedim. Bana cennet ve cehennem gösterildi; hatta onları duvarın bu tarafında görür gibi oldum.”
Katâde dedi ki: Bu hadis, şu ayetin yanında anılır: “Ey iman edenler! Size açıklanırsa sizi üzecek şeyleri sormayın…”