Yahyâ b. Bukeyr bize rivayet etti. Leys bize rivayet etti. Ukayl’den. İbn Şihâb’dan. Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’nin kendisine haber verdiğine göre:
Ebû Hüreyre şöyle dedi: Peygamber vefat edince ve Ebû Bekir halife olunca, Araplardan inkâra sapanlar saptı. Ömer, Ebû Bekir’e:
“İnsanlarla nasıl savaşacaksın? Oysa Allah’ın elçisi ‘İnsanlarla, “Allah’tan başka ilah yoktur” deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Kim “Allah’tan başka ilah yoktur” derse, hakkı dışında, canını ve malını benden korumuş olur; hesabı Allah’a aittir’ dedi.”
Ebû Bekir dedi ki:
“Allah’a yemin ederim; namaz ile zekâtın arasını ayıranla mutlaka savaşacağım. Çünkü zekât, malın hakkıdır. Allah’a yemin ederim; Allah’ın elçisine verdikleri bir oğlağı bile benden esirgerlerse, onu vermemelerinden dolayı onlarla savaşırım.”
Ömer dedi ki:
“Allah’a yemin ederim, Allah’ın Ebû Bekir’in göğsünü savaşa açtığını görünce, bunun hak olduğunu anladım.”