Mûsâ b. Mes‘ûd bize rivayet etti.
Süfyân, el-A‘meş’ten; o da Ebû Vâil’den; o da Huzeyfe’den (naklen) şöyle dedi:
Peygamber bize bir hutbe okudu; o hutbede kıyamet kopuncaya kadar olacak hiçbir şeyi bırakmadı, mutlaka zikretti. Onu bilen bildi, bilmeyen bilmedi.
Ben bazen bir şeyi unutmuş olurum; sonra onu, bir adamın, kendisinden uzak kalmış bir şeyi tekrar görüp tanıması gibi tanırım.