Hafs b. Ömer bize rivayet etti.
Hişâm bize rivayet etti.
Katâde’den; o da Enes’ten rivayet etti. Enes dedi ki:
İnsanlar Resûlullah’a soru sormakta aşırıya gidip onu bıktırıncaya kadar sıkıştırdılar. O da öfkelendi, minbere çıktı ve şöyle dedi:
“Bugün bana hangi şeyi sorarsanız, mutlaka size açıklarım.”
Ben sağa sola bakmaya başladım; bir de ne göreyim: Her adam başını elbisesine sarmış ağlıyor. Derken bir adam vardı; insanlarla tartıştığında (alayla) babasından başkasına nispet edilerek çağrılırdı. O, “Ey Allah’ın elçisi! Benim babam kim?” dedi. (Peygamber) “Huzâfe” dedi.
Sonra Ömer söze başladı ve dedi ki: “Allah’ı Rab olarak, İslam’ı din olarak, Muhammed’i elçi olarak kabul ettik. Fitnelerden Allah’a sığınırız.”
Bunun üzerine Resûlullah şöyle dedi:
“Bugün gibi hayır ve şer konusunda (aynı anda) hiçbir şey görmedim. Cennet ve cehennem bana gösterildi; hatta onları şu duvarın arkasında gördüm.”
Katâde bu hadisi anlatırken şu ayeti de anardı:
“Ey iman edenler! Size açıklanırsa sizi üzecek şeyleri sormayın…”