Ebû’l-Yemân bize rivayet etti.
Şuayb bize haber verdi.
Zührî’den rivayet etti.
Ayrıca İsmâil bize rivayet etti. İsmâil dedi ki: Kardeşim bana rivayet etti.
O da Süleyman’dan; o da Muhammed b. Ebî Atîk’ten; o da İbn Şihâb’dan; o da Ali b. Hüseyin’den rivayet etti:
Safiyye bint Huyeyy, Peygamber’in eşi, ona haber verdi ki:
Ramazan’ın son on gününde Peygamber mescidde itikâfta iken onu ziyaret etmeye geldi. Yatsıdan sonra bir süre onun yanında konuştu; sonra dönmek için kalktı. Peygamber de onu uğurlamak üzere onunla birlikte kalktı. Ümmü Seleme’nin (Peygamber’in eşi) evinin yanında bulunan mescid kapısına vardıklarında ensardan iki adam onların yanından geçti; Resûlullah’a selam verip geçtiler. Resûlullah onlara şöyle dedi:
“Ağır olun! Bu, Safiyye bint Huyeyy’dir.”
Onlar:
“Allah’ı eksiklikten uzak tutarız, ey Allah’ın elçisi!” dediler; bu durum onlara çok ağır geldi.
Resûlullah şöyle dedi:
“Şeytan, Âdemoğlunun damarlarında kanın dolaştığı yere kadar dolaşır. Ben, kalplerinize (kötü) bir şey atmasından korktum.”