Ebû Ma‘mer bize rivayet etti.
Abdülvâris bize rivayet etti.
Hüseyin’den; Abdullah b. Büreyde’den; Yahyâ b. Ya‘mer’den rivayetle:
Yahyâ b. Ya‘mer ona, Ebü’l-Esved ed-Dîlî’nin kendisine anlattığını; Ebü’l-Esved’in de Ebû Zer’den rivayetle şöyle dediğini aktardı:
Peygamber’e geldim; üzerinde beyaz bir elbise vardı ve uyuyordu. Sonra yine geldim; uyanmıştı. Şöyle dedi:
“Kul, ‘Allah’tan başka ilah yoktur’ der, sonra bunun üzere ölürse mutlaka cennete girer.”
Dedim ki: “Zina etse de, hırsızlık yapsa da mı?”
Dedi ki: “Zina etse de, hırsızlık yapsa da.”
Tekrar dedim: “Zina etse de, hırsızlık yapsa da mı?”
Dedi ki: “Zina etse de, hırsızlık yapsa da.”
Yine dedim: “Zina etse de, hırsızlık yapsa da mı?”
Dedi ki: “Zina etse de, hırsızlık yapsa da; Ebû Zer’in burnu sürtülsün!”
Ebû Zer bu hadisi anlattığında “Ebû Zer’in burnu sürtülsün” derdi.
Ebû Abdullah dedi ki: Bu, ölüm anında ya da ondan önce; tevbe edip pişman olduğunda ve “Allah’tan başka ilah yoktur” dediğinde olur; bağışlanır.