Yahyâ bize rivayet etti. Abdürrezzâk bize haber verdi. İbn Cüreyc bize haber verdi. İbn Cüreyc dedi ki:
İbn Şihâb bana, liân ve onunla ilgili sünnet hakkında; Sehl b. Sa‘d (Beni Sâide’nin kardeşi) hadisiyle şöyle haber verdi:
Ensardan bir adam Resûlullah’a geldi ve dedi ki:
“Ey Allah’ın elçisi! Bir adam karısıyla birlikte bir adam bulsa, onu öldürür mü? Yoksa nasıl yapacak?”
Bunun üzerine Allah, Kur’an’da liânlaşanlar hakkında zikrettiği şeyi onun hakkında indirdi.
Peygamber dedi ki:
“Allah senin ve karın hakkında hükmünü verdi.”
(İbn Şihâb dedi ki:)
Mescidde liân yaptılar; ben de şahittim.
Bitirince adam dedi ki:
“Ey Allah’ın elçisi! Eğer onu tutarsam, ona yalan söylemiş olurum.”
Liân bitince, Resûlullah kendisine emretmeden önce onu üç talakla boşadı ve ondan ayrıldı. Peygamber dedi ki:
“Bu, liânlaşan her iki kişi arasındaki ayrılıktır.”
İbn Cüreyc dedi ki:
İbn Şihâb şöyle dedi:
O ikisinden sonra sünnet şöyle yürüdü: Liânlaşanlar birbirinden ayrılır.
Kadın hamileydi; çocuğu annesine nispet edilerek çağrılırdı.
Sonra miras konusunda da sünnet şöyle yürüdü: (Çocuk) annesinden miras alır; anne de ondan, Allah’ın kendisine farz kıldığı payı alır.
İbn Cüreyc, İbn Şihâb’dan; Sehl b. Sa‘d es-Sâidî’den bu hadisin içinde şunu da nakletti:
Peygamber şöyle dedi:
“Eğer çocuk kızıl (tenli), kısa, sanki ‘vahara’ (kısa/yoğun tüylü bir şey gibi) olursa, ben onu (kadını) ancak doğru söylemiş, ona (kadına) ise yalan isnad edilmiş görürüm.
Eğer çocuk siyah, iri gözlü, kalçalı olursa, ben onu (kocayı) ancak ona (kadına) doğru isnadda bulunmuş görürüm.”
Derken kadın, bunun “hoş görülmeyen” tarafına uygun (yani istenmeyen ihtimale işaret eden şekilde) bir çocuk doğurdu.