Bize Ali b. Abdullah rivayet etti, dedi ki: Bize Süfyân, Yahyâ’dan, o Amre’den, o da Âişe’den rivayet etti. Âişe şöyle dedi:
Berîre, kitâbet bedeli konusunda kendisinden yardım istemek üzere Âişe’nin yanına geldi. Âişe ona: Dilersen bedelini sahiplerine veririm ve velâ hakkın benim olur, dedi. Berîre’nin sahipleri ise: Dilersen onun kalan bedelini verirsin, dediler. Süfyân bir defasında bunu: Dilersen onu azat edersin, fakat velâ hakkı bizim olur, şeklinde rivayet etti. Resûlullah geldiğinde Âişe bu durumu ona anlattı. Bunun üzerine Resûlullah: Onu satın al ve azat et; çünkü velâ hakkı azat eden kimseye aittir, buyurdu. Ardından Resûlullah minberin üzerinde ayağa kalktı. Süfyân bir defasında bunu: Resûlullah minbere çıktı, şeklinde rivayet etti. Sonra şöyle buyurdu: Bazı kimselere ne oluyor da Allah’ın Kitabı’nda bulunmayan şartlar ileri sürüyorlar? Kim Allah’ın Kitabı’nda bulunmayan bir şart ileri sürerse, bunu yüz defa şart koşmuş olsa bile o şartın kendisi için hiçbir geçerliliği yoktur. Ali dedi ki: Yahyâ ve Abdülvehhâb, Yahyâ’dan, o da Amre’den rivayet ettiler. Ca‘fer b. Avn ise Yahyâ’dan şöyle rivayet etti: Amre’yi, Âişe’yi işittiğini söylerken işittim. Mâlik de bunu Yahyâ’dan, o Amre’den, Berîre’nin şeklinde rivayet etti ve Resûlullah’ın minbere çıktığını zikretmedi.