Abbâs b. Hüseyin bana rivayet etti; Yahyâ b. Âdem bize rivayet etti; İsrail’den; Ebû İshak’tan; Sıla b. Züfer’den; Huzeyfe’den:
Huzeyfe dedi ki:
Necran’ın iki önderi olan Âkıb ve Seyyid, Resûlullah’a geldi; onunla karşılıklı lanetleşmek istiyorlardı. Birisi arkadaşına:
“Bunu yapma! Allah’a yemin ederim ki eğer o gerçekten peygamberse ve biz onunla lanetleşirsek, ne biz ne de bizden sonra gelen soyumuz kurtuluşa erer.” dedi.
Sonra ikisi şöyle dediler:
“Biz, bizden istediğini sana veririz. Bizimle birlikte güvenilir bir adam gönder; bizimle ancak güvenilir birini gönder.”
Peygamber:
“Elbette sizinle, gerçekten güvenilir bir adam göndereceğim.” dedi.
Resûlullah’ın ashabı (bu görev için) gözlerini dikti. Peygamber:
“Kalk, ey Ebû Ubeyde b. Cerrâh!” dedi.
Ebû Ubeyde kalkınca Resûlullah:
“İşte bu, bu ümmetin emînidir.” dedi.