Ali bize rivayet etti; Bişr b. el-Mufaddal bize rivayet etti; Hâlid b. Zekvân’dan; er-Rubeyyi‘ bint Muavviz’den: (Rubeyyi‘) dedi ki:
“Nikâhımın zifaf sabahı Peygamber yanıma girdi; yatak minderimin üzerine, senin yanımdaki oturuşun gibi oturdu. Yanımda, def çalan küçük kızlar vardı; Bedir günü öldürülen babaları için ağıt yakıyorlardı. Derken kızlardan biri şöyle dedi:
‘Aramızda bir peygamber var; yarın ne olacağını bilir.’
Bunun üzerine Peygamber şöyle dedi:
‘Böyle söyleme; söylediğin (önceki) sözleri söyle.’”