Sadaka b. el-Fadl bize haber verdi; Abde, Hişâm’dan; Hişâm, Vehb b. Keysân’dan; o da Câbir’den rivayet etti. Câbir dedi ki:
Biz üç yüz kişiydik; azığımızı boynumuzda taşıyorduk. Azığımız tükendi; hatta içimizden biri günde bir hurma yer oldu. Bir adam: “Ey Ebû Abdullah! Bir hurma adama ne olur ki?” dedi. Câbir dedi ki: “Onu kaybettiğimiz zaman yokluğunu anladık.” Sonra denize vardık; bir de baktık deniz bir balığı kıyıya atmış. Ondan, canımızın istediği gibi on sekiz gün yedik.