Mûsâ b. İsmail bize rivayet etti; Cüveyriye, Nâfi‘den rivayet etti. Nâfi‘ dedi ki:
İbn Ömer şöyle dedi: “Ertesi yıl (Hudeybiye’den sonra) geri döndüğümüzde, altında biat ettiğimiz ağacın yerinde iki kişi bile aynı noktada birleşemedi. Bu, Allah’tan bir rahmetti.”
Ben (Nâfi‘ye) sordum: “Onlarla ölüm üzerine mi biat etti?”
Nâfi‘ dedi ki: “Hayır; onlarla sabır üzerine biat etti.”