Amr b. Hâlid bize rivayet etti: Züheyr bize rivayet etti: Ebû İshak’tan:
Ebû İshak dedi ki:
Berâ’ı işittim. Bir adam ona sordu:
“Ey Ebû Umâre! Huneyn günü kaçtınız mı?”
Berâ’ dedi ki:
“Hayır, vallahi Resulullah geri dönüp kaçmadı. Fakat onun genç arkadaşları ve hafif (teçhizatsız) olanları, zırhsız ve silahsız halde çıktılar.
Okçu bir topluluğa geldiler: Havâzin ve Benî Nasr’ın kalabalığı. Onların okları neredeyse hiç boşa düşmezdi.
Onları öyle bir ok yağmuruna tuttular ki neredeyse hiç ıskalamıyorlardı.
O sırada (bazıları) Peygamber’e doğru geldi. Peygamber beyaz katırının üzerindeydi. Onu amcasının oğlu Ebû Süfyân b. el-Hâris b. Abdülmuttalib sürüyordu.
Peygamber indi, yardım istedi, sonra şöyle dedi:
‘Ben peygamberim, yalan yok! Ben Abdülmuttalib’in oğluyum!’
Sonra arkadaşlarını saf düzenine soktu.”