Abdullah b. Mesleme bize rivayet etti: Mâlik bize rivayet etti; Zührî’den; o da Urve b. Zübeyr’den; o da Peygamber’in eşi Âişe’den:
Âişe dedi ki: Utbe b. Ebî Vakkas, kardeşi Sa‘d b. Ebî Vakkas’a şu vasiyeti yaptı: “Zem‘a’nın cariyesinin doğurduğu çocuk benimdir; onu yanına al.”
Fetih yılı olunca Sa‘d çocuğu aldı ve “Bu, kardeşimin oğludur; bana onunla ilgili vasiyette bulunmuştu.” dedi.
Bunun üzerine Abd b. Zem‘a kalktı ve “Bu benim kardeşimdir; babamın cariyesinin oğludur; babamın yatağında doğdu.” dedi.
İkisi birlikte Resulullah’a gittiler. Sa‘d “Ey Allah’ın elçisi! Bu kardeşimin oğludur; bana onunla ilgili vasiyette bulunmuştu.” dedi. Abd b. Zem‘a “Bu benim kardeşimdir; babamın cariyesinin oğludur.” dedi.
Resulullah şöyle buyurdu:
“O senindir ey Abd b. Zem‘a. Çocuk (evlilik) yatağınındır; zina edene ise mahrumiyet/dışlanma düşer.”
Sonra Sevde bint Zem‘a’ya şöyle dedi:
“Ondan sakın (örtün).”
Çünkü Utbe’ye benzerliğini görmüştü. Sevde onu, Allah’a kavuşuncaya kadar bir daha görmedi.