Muhammed b. Abdullah el-Ensârî bize rivayet etti. (O) dedi ki: Humeyd bana rivayet etti: Enes onlara şöyle haber verdi:
Rubeyyi‘ (Nadr’ın kızı), bir cariyenin ön dişini kırdı. Bunun üzerine (mağdur taraf) diyet/bedel istedi; affı da istediler; fakat (Rubeyyi‘nin tarafı) kabul etmedi. Bunun üzerine Peygamber’e geldiler; Peygamber de kısas uygulanmasını emretti.
Enes b. Nadr “Ey Allah’ın Elçisi! Rubeyyi‘nin dişi mi kırılacak? Hayır! Seni hak ile gönderen Allah’a yemin olsun ki onun dişi kırılmayacak!” dedi. Peygamber: “Ey Enes! Allah’ın hükmü kısastır.” buyurdu.
Bunun üzerine karşı taraf razı oldu ve affetti. Peygamber de: “Allah’ın kullarından öylesi vardır ki, Allah’a yemin etse Allah onun yeminini mutlaka gerçekleştirir.” buyurdu.
Fazârî, Humeyd’den; Humeyd de Enes’ten rivayetle şunu ekledi: Karşı taraf razı oldu ve bedeli kabul etti.