Kuteybe bin Saîd bize rivayet etti.
Cerîr, Mansûr’dan; o da Ebû Vâil’den rivayet etti:
Abdullah (İbn Mes‘ûd) şöyle dedi:
“Bir kimse, bir malı haksız yere elde etmek için günahkâr olduğu bir yemin ederse, Allah’a O’nun gazabı üzerindeyken kavuşur.”
Bunun doğrulanması olarak Allah şu ayeti indirdi (Türkçesi):
“Allah’a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedelle değiştirenler var ya; işte onların ahirette hiçbir payı yoktur… ve onlar için acı bir azap vardır.”
(Abdullah bu anlamın sonuna kadar okudu.)
Sonra Eş‘as bin Kays yanımıza geldi ve: “Ebû Abdurrahman size ne anlatıyor?” dedi. Biz de anlattık.
Eş‘as: “Doğru söylemiş. Allah’a yemin ederim, bu ayet benim hakkımda indi. Benimle bir adam arasında bir kuyu yüzünden anlaşmazlık vardı. Resulullah’a gittik. Resulullah: ‘Şahidin var mı, yoksa onun yemini mi?’ buyurdu.” dedi.
Eş‘as: “Ben ‘O zaman yemin eder, aldırmaz’ dedim. Bunun üzerine Resulullah: ‘Bir kimse, bir malı haksız yere elde etmek için günahkâr olduğu bir yemin ederse, Allah’a O’nun gazabı üzerindeyken kavuşur’ buyurdu. Bunun doğrulanması olarak Allah bu ayeti indirdi.” dedi.