Yakub b. İbrâhim bize rivayet etti; Ebû Âsım bize rivayet etti; İbn Cüreyc bize haber verdi; dedi ki: Mûsâ b. Ukbe bana haber verdi; Nâfi‘den; İbn Ömer’den; Peygamber şöyle dedi:
“Üç kişi yürüyerek çıktı; yağmura yakalandılar; dağda bir mağaraya girdiler; üzerlerine bir kaya yuvarlandı.
Biri diğerine: ‘Yaptığınız en üstün ameli vesile ederek Allah’a dua edin’ dedi.
Onlardan biri dedi ki: ‘Allah’ım! Benim yaşlı iki ebeveynim vardı; dışarı çıkar, otlatırdım; sonra gelir sağardım; sağılan sütü alıp anne babama getirirdim, içerlerdi; sonra çocuklara, ehlim’e ve karıma içirirdim. Bir gece (geciktim); geldim; ikisi de uyumuştu. Onları uyandırmayı istemedim; çocuklar ayaklarımın dibinde ağlaşıyorlardı. Benim hâlim ve onların hâli, ta sabah oluncaya kadar böyle sürdü. Allah’ım! Bunu senin rızanı isteyerek yaptıysam, bize göğü görebileceğimiz bir açıklık aç.’ Dedi ki: Onlar için bir açıklık açıldı.
Diğeri dedi ki: ‘Allah’ım! Ben amcamın kızlarından bir kadını, erkeğin kadınları en şiddetle sevdiği gibi severdim. Bana dedi ki: Onu elde edemezsin, ta ki ona yüz dinar verinceye kadar. Onun için çalıştım; onu toplayıncaya kadar. Onun iki bacağı arasına oturduğumda dedi ki: Allah’tan kork; mührü ancak hakkıyla boz. Ben kalktım ve onu bıraktım. Allah’ım! Bunu senin rızanı isteyerek yaptıysam, bize bir açıklık aç.’ Dedi ki: Onlar için iki üçünü açtı.
Diğeri dedi ki: ‘Allah’ım! Ben bir işçiyi bir fark mısır karşılığında tuttum; ona verdim; o, onu almaya razı olmadı. Ben o farkı aldım; ektim; onunla sığır ve çobanını satın alacak hâle geldim. Sonra geldi ve dedi ki: Ey Allah’ın kulu, bana hakkımı ver. Ben de dedim ki: Şu sığırlara ve çobanına git; onlar senindir. Dedi ki: Benimle alay mı ediyorsun? Dedim ki: Seninle alay etmiyorum; fakat onlar senindir. Allah’ım! Bunu senin rızanı isteyerek yaptıysam, bizden (bu kayayı) gider.’ Dedi ki: Üzerlerinden kaldırıldı.”