Ebû’l-Yemân bize rivayet etti; Şuayb bize rivayet etti; Zührî’den:
Zührî dedi ki: Saîd b. el-Müseyyeb ve Ebû Seleme b. Abdurrahman bana haber verdi ki Ebû Hureyre şöyle dedi:
“Siz, ‘Ebû Hureyre Allah’ın elçisinden çok hadis rivayet ediyor’ diyorsunuz. ‘Muhacirler ve Ensar niçin Ebû Hureyre’nin rivayet ettiği kadar hadis rivayet etmiyor?’ diyorsunuz.
Muhacir kardeşlerimi çarşılarda alışveriş meşgul ederdi. Ben ise karnımı doyurmak için Resulullaha sıkı sıkıya bağlı kalırdım. Onlar bulunmadığında ben hazır bulunur, unuttuklarında ben ezberlerdim.
Ensardan kardeşlerimi de mallarının işleri meşgul ederdi. Ben ise Suffe ehlinin yoksullarından fakir bir kimseydim; onlar unuttuğunda ben kavrardım.
Resulullah bir konuşma sırasında şöyle buyurmuştu:
‘Bu sözümü bitirinceye kadar kim elbisesini yayar, sonra onu kendine toplarsa, söylediğimi mutlaka bellemiş olur.’
Ben üzerime bir örtü serdim. Resulullah sözünü bitirince onu göğsüme doğru topladım. O günden sonra Resulullahın o sözlerinden hiçbir şeyi unutmadım.”