Buhari 1201

Bize Abdullah b. Mesleme rivayet etti. Bize Abdülazîz b. Ebî Hâzim, babasından; o da Sehl’den rivayet etti. (Sehl) dedi ki:
Nebi, Benî Amr b. Avf arasında barışı sağlamak için çıktı. Namaz vakti geldi. Bilâl, Ebû Bekir’e geldi ve dedi ki: “Nebi alıkonuldu; insanlara imam olur musun?”
(Ebû Bekir) dedi ki: “İsterseniz, evet.”
Bilâl namazı ikamet etti. Ebû Bekir öne geçti ve namaz kıldırdı. Derken Nebi, safların arasından yürüyerek, safları yara yara geldi; nihayet birinci safta durdu. İnsanlar tasfîh yapmaya başladılar.
Sehl dedi ki: “Tasfîh’in ne olduğunu biliyor musunuz? O, alkışlamaktır.”
Ebû Bekir namazında sağa sola dönüp bakmazdı. (İnsanlar) çoğaltınca döndü; bir de baktı ki Nebi saftadır. Nebi ona “Yerinde kal” diye işaret etti.
Ebû Bekir ellerini kaldırdı, Allah’a hamdetti; sonra geri geri çekilerek arkasına geçti. Nebi öne geçti ve namaz kıldırdı.