Bize Muhammed b. Mihrân rivayet etti. Dedi ki: Bize Velîd rivayet etti. Dedi ki: Bize İbn Nemir haber verdi; İbn Şihâb’ı (Zührî’yi) Urve’den; o da Âişe’den (rivayet ederken) işitti:
Nebi, tutulma namazında kıraatini açıktan okurdu. Kıraatini bitirince tekbir alır ve rükû ederdi. Rükûdan (doğrulup) başını kaldırınca “Allah, hamd eden kimseyi işitir; Rabbimiz, hamd Sana aittir.” derdi.
Sonra tutulma namazında kıraati tekrar ederdi: İki rekâtta dört rükû ve dört secde (olacak şekilde).
Evzâî ve başkaları da dedi ki: Zührî’yi, Urve’den; o da Âişe’den (rivayet ederken) işittim: Resulullah zamanında güneş tutuldu. Bunun üzerine bir tellal gönderip “Namaz için toplanın!” diye çağırttı. Öne geçti ve iki rekâtta dört rükû ve dört secde (olacak şekilde) namaz kıldırdı.
Abdurrahman b. Nemir de bana haber verdi; İbn Şihâb’ı bunun benzerini (söylerken) işitti.
Zührî dedi ki: Ben (Urve’ye) dedim: “Kardeşin Abdullah b. Zübeyr bunu böyle yapmadı; Medine’de namaz kıldırdığında ancak sabah namazı gibi iki rekât kıldı.”
(Urve) dedi ki: “Evet; o sünneti kaçırdı (yanlış yaptı).”
Bu “kıraati açıktan okuma” konusunda Süfyân b. Husayn ve Süleyman b. Kesîr de Zührî’den rivayette ona tabi oldular.