Buhari 1046

Bize Yahyâ b. Bükeyr rivayet etti. Dedi ki: Bana Leys, Ukayl’den, İbn Şihâb’dan (rivayet etti).
(İbn Şihâb kanalıyla) —ve bana Ahmed b. Sâlih de rivayet etti; dedi ki: Bize Anbese rivayet etti; dedi ki: Bize Yûnus, İbn Şihâb’dan rivayet etti—
(İbn Şihâb) dedi ki: Bana Urve, Âişe’den (Nebi’nin eşi) rivayet etti. (Âişe) dedi ki:
Nebi hayattayken güneş tutuldu. Mescide çıktı; insanlar onun arkasında saf oldu. Resulullah tekbir aldı ve uzun bir kıraat okudu. Sonra tekbir aldı ve uzun bir rükû yaptı. Sonra “Semiallahu limen hamideh” dedi. Ayağa kalktı ama secde etmedi. İlk kıraatten daha kısa olan uzun bir kıraat okudu. Sonra tekbir aldı ve ilk rükûdan daha kısa olan uzun bir rükû yaptı. Sonra “Semiallahu limen hamideh, Rabbena ve lekel hamd” dedi. Sonra secde etti.
Sonra son rekâtta da bunun benzerini yaptı. Böylece dört secde içinde dört rükûyu tamamladı. Güneş, o daha ayrılmadan önce açıldı. Sonra ayağa kalktı; Allah’ı layık olduğu şekilde övdü, sonra dedi ki:
“Onlar Allah’ın ayetlerinden iki ayettir; hiç kimsenin ölümü için de hayatı için de tutulmazlar. Onları gördüğünüz zaman namaza koşun.”
Kesîr b. Abbâs (şunu) anlatırdı: Abdullah b. Abbâs da güneş tutulduğu gün, Urve’nin Âişe’den rivayet ettiği hadisin benzeriyle anlatırdı.
Ben Urve’ye dedim ki: “Kardeşin, Medine’de tutulduğu gün (küsuf namazında) sabah namazı gibi iki rekâttan fazlasını kılmadı.”
Urve dedi ki: “Evet; çünkü sünnette hata etti.”