Abdullah bin Yûsuf bize rivayet etti. Dedi ki: Leys bana rivayet etti. Dedi ki: Saîd, Ebû Şüreyh’ten rivayet etti. Ebû Şüreyh şöyle dedi:
Amr bin Saîd, Mekke’ye askerî birlikler göndermekte olduğu sırada ona şöyle dedim:
Ey emir! Bana izin ver de, fetih gününün ertesi günü Resûlullah’ın söylediği bir sözü sana nakledeyim. Bu sözü kulaklarım işitti, kalbim iyice kavradı ve onu söylerken gözlerim gördü.
Resûlullah konuşmasına başlamadan önce Allah’a hamd etti ve O’nu övdü. Sonra şöyle buyurdu:
Şüphesiz Mekke’yi haram kılan Allah’tır, insanlar değildir. Bu sebeple Allah’a ve ahiret gününe iman eden hiçbir kimsenin orada kan dökmesi ve oradaki ağaçları kesmesi helâl değildir. Eğer bir kimse, Resûlullah’ın orada savaşmasına dayanarak kendisine ruhsat çıkarmaya kalkarsa ona şöyle söyleyin: Allah Resûlüne izin verdi, fakat size izin vermedi. Bana da orada savaşma izni ancak gündüzün kısa bir vakti için verilmişti. Sonra bugün, dün olduğu gibi Mekke’nin dokunulmazlığı yeniden yürürlüğe girmiştir. Burada bulunanlar, bulunmayanlara bunu ulaştırsın.
Ebû Şüreyh’e:
Amr sana ne cevap verdi, diye soruldu.
Ebû Şüreyh şöyle dedi:
Bana şöyle dedi:
Ey Ebû Şüreyh! Ben bunu senden daha iyi biliyorum. Mekke, isyan edeni koruma altına almaz. Kan döküp kaçan suçluyu da, bir suç işleyip kaçan kimseyi de himaye etmez.