Beyyine Suresi, Kur’an’ın 98. suresi olup Medine döneminde indirilmiştir ve 8 ayetten oluşur. Adını, “beyyine” (açık delil, kesin kanıt) kelimesinden alır. Surede, kitap ehli (Yahudi ve Hristiyanlar) ile müşriklerin, kendilerine açık bir delil gelmeden önce inkârlarından vazgeçmeyecekleri ifade edilir. Bu açık delilin ise Allah tarafından gönderilen bir peygamber ve onun okuduğu tertemiz sahifeler olduğu belirtilir. Devamında, hakikat kendilerine açıkça geldikten sonra bile ayrılığa düşenlerin durumu eleştirilir. İnsanlara aslında tek bir şeyin emredildiği vurgulanır: Allah’a samimi bir şekilde kulluk etmek, dini yalnız O’na has kılmak, namazı dosdoğru kılmak ve zekâtı vermek.
Surede inkâr edenlerin kötü akıbeti ile iman edip salih amel işleyenlerin güzel karşılığı karşılaştırılır. İman edenlerin “yaratılmışların en hayırlısı” olduğu ifade edilirken, inkâr edenlerin en kötü durumda olacağı belirtilir. Genel olarak Beyyine Suresi, hakikatin açıkça ortaya konduğunu, insanların buna karşı tutumlarına göre değerlendirileceğini ve samimi iman ile ibadetin önemini vurgulayan bir suredir.